Eindelijk weer asfalt…

Ma 17 dec | Stage 53 Yamoussoukro – Tiassale (137 km)

In de ochtend eerst van hotel naar de tda locatie zien te komen. Het is nog geen 2 km maar om zes uur rijden er nog niet veel taxi’s. Met behulp van de nachtportier van het hotel lukt het toch.

Vandaag een redelijke afstand. Eerst Yamassoukro uit en dan rijden we veelal over de vluchtstrook van een vierbaansweg. Het voordeel is dat de beklimmingen en afdalingen heel regelmatig zijn. Perfect asfalt en de eerste twee uur rond de 20 graden. In de eerste paar uur van de ochtend vaak bewolking. Daarna als de zon komt stijgt de temperatuur snel door en ook vandaag is het na twaalf uur weer meer dan 35 graden. Op zichzelf fietsen we een behoorlijk tempo zodat we al iets over enen op de kampeerplek bij een rivier arriveren. Dus niet te veel uren na twaalf uur in de middag.

In de rivier een wasbeurt genomen. We zitten vlak bij een brug en ik denk op een mooi plekje onder de bomen mijn tent te kunnen opzetten. Plotseling komt van het talud van de brug een enorme waterstroom naar beneden. Nadat ik de helling op handen en voeten was opgeklommen zag ik dat een enorme waterleiding buis was gesprongen waaruit het water met grote kracht uitspookt. Eenieder die over de weg verder wilde kreeg een enorme douche. Ik kwam net uit de rivier en ben er ook maar even in gaan staan. De waterstroom kwam ook de helling af waar mijn tent stond. Zelf dacht ik dat het water er wel langs zou stromen maar een paar bezorgde mederijders hadden heel attent mijn tent afgebroken en een paar meter verderop in veiligheid gebracht. Aan mij de taak om het hele zaakje voor de tweede keer op te zetten en te organiseren. Het was maar goed dat ik al op tijd op kampeerplek was gearriveerd.

Jacqueline probeert op een fiets met bananen van een bananenverkoper te rijden maar valt er met de bananen en al vanaf

Wel een schadevergoeding gegeven

Slapend op een motor kun je ook bananen proberen te verkopen

Onderweg

Probeer die maar eens in te halen

Zo 16 dec | Rustdag in Yamassoukro

Het hotel is prima maar je kunt er je was niet laten doen. Dus zelf maar meteen aan de slag waarbij mijn opvouwbaar ortlieb emmertje me goed van pas komt. Vooral fietskleding heeft een wasbeurt nodig. Op een binnenplaatsje van het hotel kan ik wel de waslijnen gebruiken en daar kan ik ook mijn tent drogen.

Aan eind van de ochtend een bezoek gebracht aan de basiliek waar een mis aan de gang is. Het is een enorme grote basiliek die naar het voorbeeld van de St Pieter is gebouwd in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Een deel van de Franse preek meegekregen en ondertussen de prachtige gebrandschilderde ramen bewonderd. Daarna de lunch gebruikt op de 14e verdieping van het Presidents Hotel. Verschillende rijders hebben daar een kamer geboekt maar dat kon maar voor een nacht en ze moeten op zoek naar ander hotel of tent opzetten op de tda locatie. Prachtig uitzicht vanaf 14e verdieping met zicht op een golfbaan. Met taxi terug naar eigen hotel. Het bijzondere van Yamassoukro is dat het enorm brede wegen heeft met heel veel gaten in de weg. Iedereen slalomt over de weg. De taxi die ons naar de basiliek bracht reed een gat in en kreeg lekke band. Geen reden om te stoppen we werden gewoon naar de basiliek gebracht.

De basiliek

Prachtige ramen

Za 15 dec | Stage 52: Bush Camp – Yamassoukro (97 km)

Mijn tent staat vlakbij het huisje van een familie die naast mijn tent eerst hun maaltijd gaan gebruiken. Dat duurt even en hoewel men zegt dat Afrikaanse baby’s niet huilen heb ik nu toch anders meegemaakt. Tegen elf uur wordt ik wakker van een kerkdienst die een paar honderd meter verderop wordt gehouden. Als ik me goed herinner is dat vaker op vrijdagavond. De luidsprekers doen het heel goed en heel lang. Uiteindelijk na twaalf uur toch wat geslapen. In de ochtend is het erg vochtig en het lijkt het zelfs te miezeren.

Vandaag op weg naar Yamassoukro waar de president is gezeteld. De weg er naar toe is asfalt met weer heel veel grote gaten en ontbrekende stukken asfalt. Dit keer redelijk doorgefietst en het blijft bewolkt en koel, de temperatuur loopt niet veel verder op dan 23 graden. Een verademing. Rond twaalf uur al op de plek waar we kamperen. We hebben er onze laatste rustdag en een hotel lijkt me geen overbodige luxe maar voor een kamer kan ik niet terecht op kampeerplek. Dan maar een taxi naar hotel in de buurt. Aanvankelijk was er geen kamer beschikbaar. Gelukkig komt het toch goed. Je kunt van tevoren reserveren en dan blijkt er toch geen kamer te zijn maat het kan ook omgekeerd. Dat is Afrika. Als je er zelf bent is altijd meer mogelijk.

Het hotel is prima. Alles functioneert. Warm water, airco en licht. De beste douche in twee maanden hier gehad.
In het hotel is een redelijke maaltijd te krijgen maar heel beperkte keuze. We zitten met een aantal andere rijders in dit hotel en met vijfen een Italiaans restaurant gevonden. In twee maanden niet zo’n goede maaltijd gehad. Vlotte bediening en goede wijn.
Het is wel vreemd hier in de tropen de voorbereidingen voor Kerstmis mee te maken. Dat gevoel zal bij mij pas komen als ik 24 december terug kom.

Vr 14 dec | Stage 51: Soccerfieldcamp – Bush Camp (146 km)

In de avond blijft het een tijdje regenen. Rond 11 uur hoor ik veel geschreeuw maar uiteindelijk houdt het op. De duivels moesten geloof ik uitgedreven worden.

Een lange rit vandaag en niet bepaald vlak. Het asfalt houdt er ook steeds vaker mee op. Neem de tijd om wat foto’s te maken en een pauze voor een cola. Na 75 km lunch en als we die als een van de laatsten hebben gebruikt besluiten we de lunchtruck maar te nemen om op de campsite te komen. We hebben zeker anders nog vier uur nodig om naar de kampeerplek te fietsen en vier uren na twaalf uur in de middag fietsen doe ik niet meer in de hitte. Anderzijds schiet het met de lunchtruck ook niet op. Eerst moeten er boodschappen worden gedaan. Dat neemt bijna twee uur in beslag en het rijden naar de kampeerplek ook zodat het al bijna vier uur is als we in een heel kleine dorpsgemeenschap komen waar we mogen kamperen, zelfs op de begraafplaats. Er woont een grote familie van zo’n honderd personen en de kippen, geitjes en kleine varkens lopen vrij rond. We worden uitgenodigd om onze tenten bij een van de huisjes neer te zetten. Betekent wel constant aandacht van vader, moeder, kindje van vijf jaar en een baby. Ze hebben een iets ander dag/nachtritme dan ik ondertussen gewend ben. Ik krijg zelfs ook nog eten aangeboden.

Do 13 dec | Stage 50: Man – Soccerfield (110 km)

Een hotel in Ivoorkust is geen garantie dat alle voorzieningen werken. In de ochtend nog steeds geen water. Ik had de avond tevoren al een emmertje water uit het zwembad geput en dat is wel handig als je het toilet wilt gebruiken. In de nacht is er behoorlijk wat regen gevallen. In de ochtend begint het droog te worden. Bij de receptie nog net wat was meegekregen die zoek was geraakt. Het is nog te vroeg voor een ontbijt in het hotel zodat we het gebruikelijke ontbijt met pap kunnen nuttigen. Het staat allemaal klaar en je hoeft nergens op te wachten. Eerst nog ridersmeeting met overzicht voor komende drie dagen en dan alweer rustdag in Yamassoukro dat de hoofdstad van Ivoorkust blijkt te zijn.

We gaan eerst door Man heen waar het al behoorlijk druk is. De weg is wel geasfalteerd maar er zitten heel veel diepe gaten in de weg. Daardoor ben je af en toe sneller dan het vrachtverkeer dat redelijk intensief is. Vooral als er bussen voorbijkomen is het oppassen en is het maken dat je aan de kant komt.

Na 65 km lunch en daar horen we dat een van de rijders in een diep gat is gereden en is gevallen waarbij zijn sleutelbeen is gebroken. Heel vervelend voor betrokkenen en heel veel extra werk voor de tda organisatie. Eerst terug naar Man en van daaruit met vliegtuig naar Abidjan om daar waarschijnlijk geopereerd te worden. Uiteraard begeleiden 2 mensen van de staf de gevallen riider.

De ochtend is na de regen lekker fris. Na 09.00 uur komt de dertig graden in zicht en na twaalf uur moeten we het met meer dan 35 graden doen. Af en toe schaduw door de bewolking. Rond 13.00 uur op kampeerplek, een voetbalveld. De uren na twaalf ur kwalificeer ik meestal als tropenuren die dubbel tellen. Je moet er eigenlijk niet meer dan twee van willen maken op een dag. Aan het eind van de middag begint het te regenen. Prima voor de temperatuur en mijn tent kan er gelukkig goed tegen.

Wo 12 dec | Rustdag Man

Om het ritme vast te houden op tijd naar bed en dat is uiterlijk 21.00 uur en op tijd op en dat is half zeven. Rond half acht heb ik in Man een ontbijt bij elkaar gescharreld en meteen wat boodschappen gedaan. De volgende rustdag is al over 4 dagen dus geen grote voorraad nodig. Bij Orange geprobeerd te achterhalen hoelang ik nog data kan gebruiken maar we zitten bij Orange Money. Je kunt een krediet op je telefoon kopen en daarmee betalen bij diverse winkels. Voorlopig kan ik mijn telefoon nog gebruiken.

Bij de bank genoeg contant geld kunnen pinnen zodat ik mijn reserve aan euro’s en dollars niet hoef aan te spreken. Die is namelijk niet meer zo groot. Met een credit kaart betalen kan maar af en toe. Het hotel is prima maar het water is geen vanzelfsprekendheid en de elektriciteit valt ook regelmatig uit. De komende dagen weer fietsen we weer over asfalt. Reden om mijn smalle banden weer op mijn fiets te monteren. Het eten dat je in het hotel kunt bestellen is prima. Je moet wel met meer dan anderhalf uur wachttijd rekening houden. In de avond hoor ik op mijn kamer een vreemd geluid. Het blijkt te regenen. In anderhalve maand niet meer meegemaakt.

Hotel in Man

Zicht op Man vanaf hotel

Straten van Man

Weverij onder bomen naast hotel

Wever

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: