Heet en hoge luchtvochtigheid

Zo 2 dec: Stage 41 | River Camp – Tiwai Island (110 km)

Geen idee gehad dat het vandaag zondag is. De notie voor de dagen van de week verlies je op zo’n tocht helemaal. Weer vroeg weg en de zon schijnt al vroeg ook al is er wel wat mist te bekennen. De kunst is om in de eerste paar uur als het relatief nog koel is, wel door te rijden maar niet teveel energie te gebruiken. Die heb je in de middag het hardst nodig als de hitte op zijn hoogtepunt is. Mijn Garmin blijkt niet te functioneren omdat naar later blijkt ik deze niet goed heb opgeladen. Dit maakt me wel afhankelijk van anderen. De weg is redelijk ook al zij er wat reconstructie werkzaamheden. Weinig autoverkeer wel veel motoren die blijven vinden dat ze helemaal rechts moeten rijden ondanks dat er verder geen verkeer op de weg is te bekennen. Als we iets na elf uur bij de lunch vertrekken nog maar 40 km te gaan. De volgende 25km over prachtig nieuwe weg zonder verkeer. Af en toe een wolk voor de zon en dat geeft heerlijke verkoeling. Dan nog maar 15 km. Die blijken over moeilijk begaanbare zogeheten dirt road te gaan met veel losse gravel en heel steile klimmetjes en afdalinkjes. Mijn banden zijn wat te hard opgepomt en in de gravel wil dat nog wel een een slipper geven. De zon helpt ook mee om ons afgemat om twee uur op kampeerplaats bij een klein dorpje te laten arriveren.

De kampeerplek heeft bijna geen schaduw en voorzover die er is van die ene boom zijn die al ingenomen door snelst gearriveerden die maar een halve dag hebben gefietst.
We zijn hiernaar toegegaan omdat er een eiland is waar wild is te zien. De helft maakt om vier uur nog een excursie en ze blijken een paar apen in de verte te hebben gezien en komen zo laat terug dat eten is verlaat en daarna nog ridersmeeting moet worden gehouden. Ik heb lang gewacht met opzetten tent om zo’n niet teveel kans te geven mijn tent in bakoven om te zetten. Uiteindelijk komt er wat bewolking en ik besluit alleen mijn binnentent op te zetten in de hoop dat het in de nacht droog blijft. Anders heb ik een probleem. Moet dan binnentent afbreken en in buitentent knopen en alles met elkaar weer opzetten. Op hoop van zegen. Maar niet van boven.

Morgen gaan we de eerste 15 km weer dezelfde weg terug en hebben relatief korte etappe van 83 km. Ik besluit maar eens een dagje over te slaan en de truck te nemen. Hopelijk kunnen de wondjes op mijn benen, veroorzaakt door de zogeheten actinica porokeratose, (hetgeen ik sinds de Silkroute van 2 jaar geleden weet) genezen. Daardoor rustdag extra en kan ik me voorbereiden op volgende deel wanneer we zeven dagen fietsen alvorens weer rustdag te hebben. Toen bij de ridersmeeting gevraagd werd wie de volgende dag met de dinnertruck mee ging en ik mijn vinger opstak vielen bij een aantal mensen de mond open van verbazing. Het is voor mij overigens gemakkelijker te fietsen dan te besluiten een dag over te slaan. Hopelijk toch verstandige beslissing. Ondertussen hebben al een aantal mensen de tour verlaten omdat de hitte hen te zwaar viel. Daardoor weer oudste deelnemer.

Za 1 dec | Stage 40: Makiteh – River Camp (130 km)

We beginnen de dag met bewolking en wat mist. De temperatuur stijgt dan wat minder snel. De luchtvochtigheid is er niet minder om. Niets droogt. Mijn fietsshirt is nog nat maar dat wordt het anders ook wel heel snel als ik het aan heb. Hoe vroeger je kunt vertrekken hoe minder last je hebt van de hitte na de middag. Mooi asfalt en weinig verkeer. Soms zijn er motorrijders die vinden dat je helemaal rechts moet rijden en ook al hebben ze de hele weg voor zichzelf soms scheren ze rakelings langs ons heen. Opvallend is dat je langs de weg regelmatig autowrakken tegenkomt die nooit worden afgevoerd en ter plekke grotendeels worden gesloopt. We komen door heel wat dorpjes en telkens worden we uitbundig nageroepen of begroet met ” Hi Porto” hetgeen zoveel betekent als blanke. Oorspronkelijk iemand uit Portugal. Vooral de kinderen laten zich uitdrukkelijk horen. Hele kleintjes die alleen maar Papa en Mama kunnen zeggen kunnen dat ook schreeuwen. We maken dat nu al een paar dagen mee en ik probeer vriendelijk te blijven zwaaien. Naarmate de dag vordert krijg ik er wel genoeg van.
De ochtend blijft redelijk bewolkt en een enkele keer schaduw van een boom. Het blijft op en af gaan. Na ruim drie uur 70 km afgelegd en na de lunch nog eens drie uur fietsen waarvan de laatste 30 weer in een temperatuur van boven 35 graden. Om twee uur komen we op kampeerplek aan bij een rivier waar veel schaduw is. In rivier lekker afgekoeld .

 

Vr 30 nov | Stage 39: Freetown – Bush Camp (120 km)

Laat ik beginnen te vertellen dat ik afgelopen zondag even overwogen heb in Freetown mijn reis te beëindigen. Oorspronkelijk was ik ook van plan deze tocht tot Freetown te maken maar omdat ik in april van dit jaar alleen maar voor de hele tocht kon inschrijven heb ik dat gedaan met idee toch in Freetown terug te keren. Later begon het toch te kriebelen om hele tocht te doen en dat was ook reden voor Marjet naar Dakar te komen. Mijn ticket vanuit Accra is een open ticket en ik had de mogelijkheid om woensdagavond vanuit Freetown terug te keren. De hitte was de belangrijkste reden. Na een nachtje slapen toch besloten me daardoor niet te laten weerhouden. Je moet het accepteren dat je zwetend in je tentje ligt en moeilijk slaapt. Op de fiets is het een kwestie van veel drinken en paar tempootjes lager. Vandaag dus weer gestart. 25 graden in de ochtend, om negen uur 30 graden en een uur later op de fiets hoog in de dertig. Het is met name de hoge luchtvochtigheid die maakt dat je bij het ontbijt in een nat shirt zit. We rijden eerst nu de andere kant Freetown uit. Niet zo hectisch als op heenweg, maar na 14 km langs de kust rijden we nog steeds in Freetown. Na 22 km houdt de asfaltweg op en moeten we 8 kilometer een heel beroerde onverharde weg volgen. Af en toe stap ik maar af om niet tussen de gaten en keien ten val te komen.

Na 30 km weer asfalt. Die weg gaat over goed asfalt maar wel veel gevaarlijk druk verkeer. Alles in een lagere versnelling en de tijd nemen voor de lunch. Er zijn acht nieuwe rijders bijgekomen en een aantal denkt dat het een race is, zoals ik ook wel eens gedacht heb. Niet meer in deze hitte. Voor drie uur op de kampeerplek met een heel grote boom waar de schaduwplekken al zijn ingenomen door de tenten van degenen die veel eerder zijn binnengekomen. Het terrein is afgezet met linten zodat lokale bevolking weet dat men daar buiten moet blijven. Door wat gebiedsuitbreiding toch nog schaduwplekje voor mijn tent. De hitte lijkt mee te vallen en als de zon onder is denk je dat de hitte over is. Maar dan begint de plakkerigheid pas. Alles went.

Nog even terugkomend op foto van gisteren van onze mecanicien achter op de motor. Dat had met mij te maken. Mijn hydraulische Magura achterrem was geen druk meer in te krijgen. Kees, een van de Nederlanders die de tocht in Freetown beëindigde had dezelfde remmen en die kon ik van hem overnemen. Hij ging echter rechtstreeks naar het vliegveld waar we langs kwamen voordat we de ferry namen. Douglas onze mecanicien ging met hem mee naar het vliegveld om daar diens remmen te monteren. Omdat het daardoor voor hem als sweep wat later was geworden nam hij een motor als taxi met zijn fiets op de nek. Inmiddels zijn de remmen op mijn fiets gemonteerd en heb ik weer goed functionerende remmen.

Wo 28 nov en Do 29 Nov | Twee rustdagen in Freetown

Het hotelcomplex waar we logeren heet Family Kingdom en heeft allerlei soorten voorzieningen waaronder een grote speeltuin en zwembad. Er zijn allerlei soorten kamers te huur. Van basic tot heel luxe. Degenen die kamperen doen dat in grote overdekte hal die als conferentiezaal kan dienen. De kamers hebben airco en dat is hier even verwennerij.

In de ochtend eerst wat boodschappen gedaan en geluncht op een mooie plek aan de oceaan. Je moet hier niet te ver willen lopen want dan ben je drijfnat. Zo kwam ik ook in het restaurant aan en gelukkig had men op het toilet een handendroger waarin ik in 10 minuten mijn overhemd droog kon krijgen.

’s Avonds was er in de ontbijtzaal van het hotel een lezing van de Britse ambassadeur die hier in de jaren negentig de burgeroorlog had meegemaakt. Heel bijzonder maar af en toe erg onduidelijk pratend. En als dat in het Engels is gaat er af en toe wat verloren.
De tweede rustdag weer wat inkopen doen en gebruik gemaakt van de kapper die naast het hotel was gevestigd. En uiteraard alle spullen weer organiseren. Dit keer had mijn fiets nog geen poetsbeurt nodig. Dat was de voorlaatste fietsdag voor de rustdagen heel grondig gedaan.

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: