Dakar

Ma 12 nov t/m wo 14 nov | Rustdagen in Dakar

Wat overdreven om het rustdagen te noemen enkel en alleen omdat je niet fietst. Het bezoeken van Dakar is redelijk vermoeiend maar wel heel aangenaam samen met Marjet en Anke.

Dakar is veel groter dan ik dacht, het telt 4 miljoen inwoners. Terwijl ik dacht midden in Dakar te zitten blijkt het centrum 10 km verderop te liggen. In de ochtend een taxirit van een uur.

In het oude centrum straten met bomen en veel schaduw.

Het verkeer zeer chaotisch. Voorzover er trottoirs zijn staan ze vol auto’s en moet je op straat lopen waar het autoverkeer telkens gevaarlijk dichtbij komt. Dakar is een schiereiland en overal is de kust vlakbij met schitterende plekjes om te eten en te drinken en te relaxen. We gaan zitten bij een hotel wat van buitenaf gezien betere dagen heeft gekend, maar het uitzicht is prachtig. De koffie liet wel bijna een uur op zich wachten. Dat was op deze plek geen straf.

In de middag toch ook aandacht voor mijn tent die een wasbeurt nodig had. Het is niet moeilijk hier een eetgelegenheid te vinden met uitzicht op de oceaan. Afscheid genomen van Erwin die terug naar Duitsland gaat. Heel wat tegenwindkilometers weer samen met hem gefietst.

Dinsdagochtend vroeg ontbijt om de ferry te halen naar het vlakbij gelegen voormalige slaveneiland île de Gorée. Als we om half acht klaar staan blijkt de ferry pas om 10 uur te verstrekken. Toch maar alvast taxi genomen. Krankzinnige rit met heel veel verkeer en met oorverdovende radiomuziek. Dwars door Dakar. Door drukte meer dan uur onderweg. De overtocht duurt 20 minuten. Ilhe goree is een klein en toeristisch eiland met historisch museum en slavenhuis. Michiel de Ruyter blijkt het in 1664 te hebben veroverd voor Nederland maar 26 jaar later weer in Engelse handen. Aan de slavenhandel heeft Nederland druk mee gedaan.

Al na anderhalf uur de boot teruggenomen en nog over drukke markt gewandeld. Iedereen wil wat van je en trekt aan je. In de avond nog met diner afscheid genomen van Pieter die voor zaken terug gaat naar St Diego.

Op woensdag, de laatste rustdag, toch druk met voorbereidingen voor vertrek de volgende ochtend om zes uur per bus, zoals blijkt uit de aankondigingen op het white board. Eerst fietsonderhoud. Daarna met Marjet en Anke per taxi naar een stoffenmarkt. De eerste taxi waarin op het dashboard de metertjes het deden, maar ook alle alarmlichtjes aan waren met wat er mis was. Kleurrijke stofjes werden er gekocht.

In de middag de gebruikelijke inpakwerkzaamheden van de tas waarover je alleen op de rustdagen de beschikking hebt en de tas met de spullen die je elke dag nodig hebt.

Lunch aan de oceaan

Ilhe de goree met Dakar op achtergrond

Het eiland is vaak van ‘eigenaar’ veranderd

Beeld bevrijding slavernij

Stoffenmarkt

Kleurrijke stoffen

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: