Mauritanië

Zo 4 nov |Stage 20: Dune Camp – Nouakchott (150 km)

Dit is de afstand die ik vandaag had moeten fietsen, maar ik heb die afstand gisteren al in een busje afgelegd. Het voelt als spijbelen en als ik opsta krijg er een beetje spijt van en schaam ik me er een beetje voor. Bijna iedereen zit nu op de fiets in de hitte te zwoegen. Hoe dan ook gedane zaken nemen geen keer en zand erover. Dat is hier genoeg.

In de ochtend de stad eens bekeken en het blijft me opvallen hoeveel autowrakken hier nog rond mogen rijden. Veel heel oude Mercedessen, die gaan klaarblijkelijk lang mee. Ik zie hier ook veel meer de Afrikaanse bevolking. In de Lonely Planet lees ik over de etnische spanningen tussen de Moren van Arabische of Berber afkomst en de Afrikaanse bevolking die 40% van de bevolking vormt. In 1989 had dat tot gevolg dat 70.000 Afrikanen terug moesten naar Senegal en omgekeerd 100.000 Moren naar Mauritanië, dat overigens slechts 3 miljoen inwoners heeft.

Het hotel waar ik verblijf ligt op 1.5km van de Auberge Menata waar het TDA verblijf is. Als ik daar om 12.00 uur aankom arriveert juist de tdatruck met mijn fiets en bagage. Meteen mijn fiets gepoetst en banden gewisseld want de komende dagen is het veel op onverharde wegen fietsen en over het strand. Dikke banden van 50mm zijn hopelijk voldoende. De overnachtingsplek van tda is weliswaar in het centrum maar heel basaal met weinig ruimte en in het zand. Geen spijt van keuze voor hotel. Ik probeer via onze gids Mohammed te achterhalen of er ergens een fles wijn te koop is maar ondanks eerdere toezeggingen lukt dat niet. Dan nog maar een paar dagen zonder alcohol. Goed voor de lever en portemonnee, want de prijzen voor bier of wijn op de zwarte markt zijn niet mals.

Zat 3 nov | Stage 19: Desert Camp – Dune Camp (125 km)

Als de voorspellingen kloppen hebben we vandaag hoofdzakelijk rugwind. Een goede gelegenheid om wat snelheid te maken. Meteen na het ontbijt als een van de eersten weg. Een voordeel van een vroeg vertrek is dat de temperatuur nog niet zo hoog is. Naarmate we zuidelijker komen blijft de temperatuur in de nacht wat hoger en kan ik voor het eerst een helemaal droge tent inpakken. Wel met veel zand.

De weg is van redelijk asfalt maar wel regelmatig met slechte stukken. Ook regelmatig veel zand op de weg. Na 30 km kom ik door een plaatsje waar veel zand op de weg is gewaaid. Het lijkt er wel op zoals stuifsneeuw bij harde wind kan opwaaien. Omdat ik een snelle rit wil maken geen tijd voor foto’s. Na 68 km lunch waarvoor ik net iets meer dan twee uur nodig had om er te komen. Het is net negen uur. Verlengd ontbijt. Ik neem een stukje stokbrood met chocoladepasta mee en doe dat boven in mijn tasje zonder plastic zakje. Helaas blijkt later de pasta eruit te zijn gelopen.

Al om kwart voor elf kom ik tegelijk aan met de zogeheten dinnertruck die kwartier gaat maken in een omgeving met prachtige zandduinen, maar verder niets. Dat betekent dat ik mij er meer dan zes uur moet zien te vermaken. Een andere optie is om door te rijden naar Nouakchott de hoofdstad va Mauretanie. Dat is dan nog wel 150 km verder. Even overweeg ik dat gelet op de rugwind en omdat Pieter dat voorstelt. Kom snel tot conclusie dat 275 km op een dag teveel is. Bovendien geen support van de organisatie en dan vergeet ik de opkomende hitte van boven 35 graden. Tot elf uur was de temperatuur net tot 25 graden opgelopen. Pieter vertrekt wel en een ander een uur later ook.

Een andere optie is met een busje te gaan. Je zet een paar tassen langs de weg als teken dat je mee wilt en er stopt wel een keer een busje om te laten weten dat er nog plaats. Onze gids Mohammed reserveert per telefoon een hotelkamer en ik was me en kleed me om en al snel stopt een busje waar achterin nog een plaats is. Eerst op smal houten bankje maar ik ruil al snel met mijn tas die een echte zitplaats heeft. Ik zit op de vijfde rij achterin. In totaal 10 personen. Na een kleine twee uur in Nouakchott en wel rond drie. Dan nog een taxi naar hotel. Als je zwaait stopt er wel een auto. Er zitten meer mensen in die eerst moeten worden afgezet. Dat betekent paar kilometer omrijden in echt een autowrak. Het hotel is prima. Morgen mis ik dan wel de 150km. Daar staat een extra rustdag tegenover. Pieter zit in hetzelfde hotel en had na 100 km een lift genomen. Het was te warm en te ver.


Vr 2 nov | Stage 18: Dune Camp – Desert Camp (146 km)

Er staat een harde wind de hele nacht. De nodige stenen gebruikt om er voor te zorgen dat de haringen van mijn tent niet uit het losse duinzand schieten. Mijn tent wappert wel wat maar alles blijft vast zitten.

Onze nieuwe gids uit Mauretanie vond nog wel dat er bijna geen wind was. Als in een paradijs volgens hem het blijkt heel hard te kunnen zandstormen en dan zie je niets meer. Mijn tent was behoorlijk met zand volgewaaid. De binnentent overigens niet.
Bij het in pakken van mijn tent zat er heel wat zand nog bij. Mohammed mocht het dan over een paradijs hebben met matige wind, maar voor ons als fietsers was het knalharde wind. Nu echt tegen de eerste 25 km.

Daarna schuin links van voren en dat bleef de volgende 70 km ook zo. Doordat er veel meer zandduinen zijn waait dat ook op de weg. Voor tegemoetkomende vrachtwagens stopten we omdat er veel zand in je gezicht waait, maar vooral omdat je stuur van je fiets bijna uit je handen wordt geblazen. Pas na ruim 4 uur fietsen bij de lunch. Na de middag draaien we net iets bij naar het zuiden waardoor we op het laatst de hulp van de wind nog een beetje krijgen. Om acht uur vertrokken en om vier uur op kampeerplek midden in de woestijn.


Do 1 nov | Stage 17: Bir Gandous – Dune Camp (109 km)

Vandaag de laatste dag in Marokko en de grens over naar Mauretanie. Ondanks een hotelbed niet echt lekker geslapen. Ik neem alle tijd om op te staan en mijn voorbereidingen te treffen. Op de parkeerplaats naast het hotel wordt het ontbijt geserveerd door onze organisatie. Voor mij is het pap met veel jam en honing , wat muesli en melk en een banaan erdoor. Gemakkelijk en snel weg te werken en ik hou het daar wel een paar uur op vol.

Het bijzondere van vandaag is dat we Marokko uit willen en Mauretanie binnen willen. Dat gaat niet zomaar. We moeten eerst 80 km fietsen, dan lunchen en voor 12 uur de grens bereiken anders lopen we het risico dat de grens 2 uur dicht gaat voor middagpauze. Met de straffe wind in de rug binnen 3 uur bij de lunch. Dat is nog niet snel want heel veel groepjes gaan ons voorbij. Toch op tijd bij de grens. Marokko uit gaat redelijk snel. Wel nog papier invullen en drie controles door. Dan naar Mauretanie. Eerst moeten we een kilometer lange file voorbij die Marokko in wil. Een vreselijke rotzooi aan de kant van de weg met heel veel autowrakken. Dan een kilometer niemandsland waar geen weg is en waar je tussen stenen en zand maar een route moet zien te vinden om bij de grens met Mauritanië te komen. Regelmatig van de fiets omdat het onbegaanbaar is. Ook vrachtwagens die stapvoets rijden moeten maar een spoor zien te vinden. Onbegrijpelijk en krankzinnig. De eersten hebben al anderhalf uur moeten wachten voor de hele groep compleet is en voor men aan de visumverstrekking begint. Vingerafdrukken nemen en foto maken en betalen. Per persoon neemt het meer dan vijf minuten in beslag. Ik heb twee uur zitten wachten en dat is niet mijn sterkste kant.
Ondertussen worden we bestookt door talloze lokale mensen die geld willen wisselen en simkaarten willen verkopen. Daar uiteindelijk maar gebruik van gemaakt. In totaal zeker 3 uur mee zoet geweest en dat valt dan nog mee.

Nog 25 km vervolgens om op kampeerplek te komen. We gaan nu pal tegen een stormachtige wind in. Ik moet heel goed mijn best doen om 16 tot 18 km per uur te fietsen. Op de kampeerplek zijn kleine hutten waar je met 5 personen in kunt om je matje en slaapzak neer te leggen. Het waait behoorlijk hard. Ik besluit toch maar om mijn Hilleberg tent te testen.

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | 1 reactie

Berichtnavigatie

Een gedachte over “Mauritanië

  1. Madelein Holm

    Jeetje Paul wat een daad om je voor te schamen. Vanaf hier in Nederland alleen maar bewondering voor je prestatie. Ik lees veel zand maar ook fraaie zeewind en zeelucht, veel fietsen en genieten nog maar! Hartelijke groeten Madelein Holm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: