Welcome in de Westelijke Sahara

Vr 26 okt | Stage 12: Boujdour – Snail rock camp (145 km)

De ochtend is nog fris, bewolkt en wat regenachtig. Niet meer dan 16 graden als ik om acht uur vertrek uit Boujdour. De wind staat gunstig. Ik rijd door een landschap dat tot de lunch helemaal hetzelfde zal blijven. Ik rij op 80 meter hoogte en naast mij na ongeveer 100 meter gaat het steil naar beneden en kom je in de oceaan. Af en toe wat kleine huisjes of hutten van vissers. Dat betekent ook dat ik regelmatig een hond achter me aan krijg. Heel vervelend. Gelukkig wind mee. Ondanks dat ik over goede asfalt weg meer dan 35 km rij, komt een hond toch heel dicht bij. Tot nu toe wel veel honden gezien, maar weinig last van. Vandaag wel 10 keer een hond achter me aan. Omdat de wind ons goedgezind is schiet het hard op. Ik kom als eerste bij de lunch aan. Mede omdat Pieter, degene die veruit het snelste fiets, er een paar dagen niet bij is. Vier dage geleden op weg naar Cliff Camp werd hij door twee passerende vrachtwagens van de weg gedrukt waardoor de velg van zijn voorwiel op twee plaatsen was gebroken. Om een nieuw voorwiel te krijgen is hij even naar New York gevlogen en zal zich over twee dagen in Dakhla weer bij ons voegen. Als deelnemer van deze tocht moet je wel een beetje gek zijn.

Na de lunch hetzelfde beeld. Oceaan rechts en voor de rest alleen zand en stenen. Dat om dit land oorlog wordt gevoerd begrijp je niet. Blijkt toch een kwestie van mineralen te zijn. Al op tijd op ons kampement, vlak bij een cliff en de oceaan. In de buurt is een benzinestation waar we een beetje uit de buurt blijven omdat de directe omgeving gebruikt wordt als openbaar toilet. We worden goed in de gaten gehouden door een twaalftal militairen die zich rondom onze campsite bevinden. Een twintigtal meters achter mij een politieauto zodat ik nog geen privacy heb bij mijn wasbeurt. Bij het opzetten van mijn tent een paar grote stenen nodig om de tentharingen goed vast te zetten. Twee keer komt er een grote groene schorpioen onder vandaan. Helaas ben ik te laat om er een foto van te maken.

 

 

Do25 okt | Rustdag in Boujdour

Toen ik mijn verslag van gisteren las bedacht ik dat ik wel nog moest vermelden dat we met een gemiddelde van bijna 30 km per uur naar Boujdour waren gevlogen. Een veel opmerkelijker feit dat ik had moeten vermelden is dat we in een moslimland
zijn waar alcohol is verboden. In de grote steden zoals Casablanca en laatstelijk in Agadir niets van gemerkt maar hier staan we totaal droog en dat zou ook zo in Mauretanie zo zijn. Op de zwarte markt is er wel whisky te krijgen maar geen wijn. Wat men wel heeft zijn veel cafeetjes en restaurantjes waar je in de avond op een groot scherm al het Europese voetbal kunt zien. PSV in de Championsleague was hier overal te volgen.

Na een meer dan uitstekende nachtrust (half negen op: dat overkomt me nooit in Nederland) op zoek naar ontbijt. Met de fiets gegaan want Boujdour is anderhalve kilometer verderop. Met koffie en brood met kaas een goed begin van de dag. Daarna mijn tent gewassen. Een hele klus omdat je het grondzeil en de binnentent eraf resp. eruit moet halen en weer in elkaar moet zetten. Ook mijn fiets weer de nodige aandacht gegeven .

Voor de lunch nu te voet naar Boujdour en dat ook voor diner. In Boujdour genoeg gelegenheid om wat te eten te vinden. Opvallend of misschien ook niet is dat je in de café’s en restaurants nergens een vrouw ziet. Wel op straat om te winkelen. Heel veel kleine winkeltjes met heel vaak hetzelfde assortiment en allemaal heel klein. Tien kappers in een straat. Ook veel fruitverkopers. De vruchten van de cactussen zie je overal te koop. Ze smaken heerlijk en zijn sappig. Het ontbijt morgen is nu 07.30 uur. Begint op uitslapen te lijken.

 

 

Wo 24 okt | Stage 11: Dune Camp – Boujdour (138 km)

In een mooie duinpan prima geslapen. Het is in de ochtend steeds later licht en kunnen niet meteen na het ontbijt vertrekken. Binnenkort wordt ontbijt weer kwartier later. De wind staat vandaag echt goed zoals het hoort namelijk uit het noorden. Wanneer na een uur de wind nog toeneemt vliegen we naar de lunch. Het landschap is niet interessant. Omdat het zo voorspoedig gaat ook tijd voor koffie en dat geldt voor een heleboel rijders.
De snelheid loopt op tot bijna 40 km per uur en rond enen op de camping waar men ook nodig een aantal eenvoudige kamers heeft. De douche en toilet moet ik gebruiken van camping. Na 6 dagen kamperen weer eens douchen is heerlijk ook al is het straaltje warm water heel klein.

De camping is een grote zandplaats en met mijn kamer ben ik heel tevreden. Meteen de was gedaan en daarna Boujdour bekeken. Moeilijk te omschrijven maar op een paar straten na ziet het er erg viezig uit. Door de visindustrie is de lucht ook bepaald niet aangenaam. Op de camping is niets te eten dus moeten we wel Nasr Boujdour. Als we terugkomen regent het hier zelfs. Opvallend is dat de temperatuur niet echt hoog is, het blijft vaak steken op 20 tot 25 graden. Ik vind het niet erg.

 

 

Di 23 okt | Stage 10:  Ghost Camp – Dune Camp (147 km)

Weer lange etappe en er is een behoorlijke tegenwind. Een groot aantal besluit een halve etappe te rijden of helemaal niet te rijden door met lunchtruck of dinnertruck mee te gaan. Ik ga op tijd weg als het net licht is geworden samen met Erwin. Afwisselend 5km op kop. De eerste anderhalf uur is de wind wat minder maar daarna halen we met moeite 18 km per uur. We blijven langs de oceaan fietsen en hebben daar een prachtig zicht op maar de wind heeft meer onze belangstelling en het vrachtverkeer. De klap die je krijgt van een tegemoetkomende vrachtwagen is steeds heviger en zanderiger. Nu echt in de woestijn. Na 60 km komen we in de Westelijke Sahara. Dat moet je weten want er is geen enkel teken dat dit aanduidt.

Prachtige zandduinen zien we. Ze liggen door de wind ook regelmatig op de weg. Halverwege lunch en daar meldt zich ook de politie die we al de hele ochtend heen en weer hebben zien rijden. De politie vindt dat de fietsers allemaal gezamenlijk moeten rijden. Als we dat horen vertrekken we snel. Na ruim 100km voel ik ineens een behoorlijk temperatuurverschil. De wind blijkt nu over de oceaan te waaien en dat helpt ons redelijk. Wanneer we halverwege de middag stoppen voor een cola moet ik meteen een hele liter nemen. Die komt ook op. Laatste loodjes vallen relatief mee. Voor 16.00 uur op campsite. We hebben er ruim 7 uur overgedaan. Mijn tent is vandaag in het losse duinzand zo opgezet. En tijd om me te wassen. Ieder mag 2 bidons water gebruiken. Als je niet meer hebt lukt dat ook.

 

 

Ma 22 okt | Stage 9: Cliff Camp – Ghost Camp (162 km)

Mijn telefoon met lokale simkaart heeft redelijke verbinding. Kon ik mooi de verrichtingen van Max Verstappen zondagavond nog volgen. Na redelijke nachtrust en ontbijt een lange etappe voor de boeg. Als ik na het ontbijt om half acht weg wil is het nog donker en ik wacht nog even. Nu eens niet als een van de eersten onderweg. Er waait een behoorlijk lelijk windje tegen. Als ik een kwartiertje onderweg ben haal ik Erwin en Jacqueline in met wie ik tijdens de Silkroute veel heb samengefietst. Ik vraag of ze vanwege de wind mijn hulp kunnen gebruiken en dat is het geval. Bovendien ook voor mij prettig. De wind neemt meer en meer toe en tempo wordt steeds lager. Ieder doet 10 km kopwerk. Over de eerste 70 km vier uur gedaan. Jacqueline besluit af te haken en stopt bij de lunch op 80 km.

Ik rijd door met Erwin en na lunch wordt de wind steeds heftiger. Meer dan 14 km per uur halen we niet. Als ik dat door reken kom ik na zes uur op de campsite aan en ik laat Max, de toerleider, als die voorbijkomt weten dat hij mij na 130km maar ergens moet oppikken. Er zijn veel zandduinen en er waait heel veel zand schuin links van voren tegen ons in. Als er een grote vrachtwagen tegemoetkomt waai je niet alleen bijna van je fiets maar wordt je bovendien letterlijk gezandstraald. Heel onaangenaam. Na 115 km draait de weg en hebben we 25 km lang wind schuin achter. Dat is ons geluk. Iets voor half zes op campsite aan de oceaan. Dan snel tentje opzetten. Dat valt tegen. Een haring gaat niet verder dan een paar centimeter het zand in en dan kom je op een rots. Rotsblokken zijn er genoeg en daarmee moet ik mij tent overeind houden.

 

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | 1 reactie

Berichtnavigatie

Een gedachte over “Welcome in de Westelijke Sahara

  1. Madelein Holm

    Ha die Paul,

    Voor mij geen enkele herkenning dit keer, een land waar ik nog niet ben geweest.

    Het lijkt een beetje saai maar ondanks dat is het weer een meer dan geweldige prestatie. Het lijkt me wel bijzonder om zo langs de oceaan te fietsen.

    Veel succes en veel plezier gewenst met de rest van de rit
    Madelein Holm

    P.S. een foto van wat wilde honden is misschien wel leuk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: