Ik zag twee beren…

Ma 12 juni: Rustdag Prince George

Vandaag uitslapen. 07.30 uur is dat voor ons. Het ontbijt in het hotel is werkelijk armzalig. Alleen al een kartonnen bord, plastic bestek en kartonnen bekers slaat alles. Ik wil niet over het eten klagen maar de entourage is abominabel. Het enige personeel dat nodig is, is iemand om de afvalbak tijdig te ledigen waarin alle plastic bestek is weggegooid. Lieke en ik beginnen met een wandeling door Prince George waar de straten heel breed zijn, er heel veel grote parkeerplaatsen zijn en veel grote vierkante gebouwen. Gelukkig vinden we op een heuvel nog een leuk parkje waar je een mooi zicht hebt op deze stad.

De middag heb ik gereserveerd om met Robbert te gaan golfen. We gaan op onze fiets want de golfbaan moet op zo’n 4 km van het hotel zijn. Na 20 minuten fietsen zitten we nog steeds op dezelfde afstand. Google Maps brengt uitkomst. Gebruik het toch maar ondanks dat ik van KPN een berichtje heb gehad dat ik inmiddels een aanzienlijke limiet heb overschreden. Was net op vliegtuigstand overgeschakeld. Heerlijk om weer eens te golfen. Prachtig weer, redelijke uitrusting en niet veel mensen voor of achter ons. Mooie middagbesteding.

Lieke had met aantal afgesproken samen ergens wat te eten. Toen na 10 minuten wachten nog niemand was komen opdagen maar samen ergens gedineerd. De stiptheid van het nakomen van afspraken ligt in elke cultuur weer anders. Daarna voorbereiding voor de volgende dag en het ordenen van alle spullen. Telkens weer de vraag – waar vind ik al mijn spullen weer terug?!

Zo 11juni: Vanderhoof – Prince George (100km)

We verheugen ons erop dat we na 9 dagen een rustdag hebben en 2 nachten in een hotel verblijven. Vandaag maar 100km. Als we gewoon doorfietsen kunnen we aan begin van de middag in het hotel zijn en kan ik de formule 1 race van Canada zien waaraan Max Verstappen meedoet. In de ochtend niet warmer dan 10 graden dus mijn winterhandschoenen maar weer aan ook al schakelt dat wat minder gemakkelijk. Geen regen en fijn weer wind mee. Dat scheelt heel veel. In totaal nog 800 hoogtemeters te overwinnen. De wind helpt ons daarbij een handje. Beren heb ik nog niet veel op mijn weg gezien. Vannacht er niet eens aan gedacht een aangebroken muesli reep uit mijn tent te verwijderen. Geen beer op bezoek gehad. Het lijkt wel mee te vallen met die beren. Net als ik dat bedenk ziet Lieke op 50 meter van de weg af een beer zitten. Zij stopt om een foto te maken maar mij lijkt het veiliger nog wat door te fietsen zeker omdat we bergop gaan, ook al weet ik niet of een beer een bergversnelling heeft. Als ik ver genoeg op afstand denk te zijn ga ik ook maar eens een foto maken. In ons heeft de beer geen interesse.

Na ruim 2.5 uur bij de lunch op 72 km. Ondertussen heb ik berekend dat de formule 1 wedstrijd van Canada in Montreal wordt verreden waar het 3 uur vroeger is. Die wedstrijd begint voor ons dus 11 uur. Ondanks dat we knap doorfietsen met ruim 27 km gemiddeld zijn we pas om 11.30 uur in het hotel. Helaas blijkt Max al te zijn uitgevallen. Einde tv kijken. Wel nog de hele middag om de was te doen en fiets te poetsen zodat we morgen echte rustdag hebben.

Za 10 juni: Burns Lake – Vanderhoof (146km)

Vandaag op weg naar een plaats die alleen de Nederlanders kunnen uitspreken. Het eerste waar ik ‘s ochtends naar kijk is of het droog is. Dat blijkt dit keer het geval. De voorspelling was dat er in de nacht zelfs sneeuw kon vallen. Gelukkig was dat niet het geval en waren er geen winterbanden nodig. Wel koud met 4°. In de ochtend blijft het nog lang koud en pas bij de lunch na 2.5 uur is het 10°. Uiteindelijk wordt het 15°. We rijden stevig door ondanks dat we in totaal bijna 1000m moeten klimmen. De grootste zegening vandaag is wind mee. Dat had ik lang niet meer meegemaakt en met een gemiddelde van meer dan 27 km per uur vliegen we naar Vanderhoof. Het landschap is niet indrukwekkend. Wel mooi uitzicht op een aantal meren. We rijden nu al bijna 700km op highway 16. In Sudan hebben ze maar één weg, maar in Canada is het niet anders. Verschil is wel dat meeste automobilisten goed rekening met je houden. Wel verwachten ze dat op een 2 tot 1 meter brede strook gaat rijden maar die ligt vaak vol stenen en rommel en met slecht asfalt. Met fietsers hebben de Canadezen niet veel ook al heb ik in het begin borden gezien dat je de weg ook met fietsers moet delen. Gelet op het aangehouden fietstempo vandaag is er van foto’s maken niet veel terecht gekomen. Morgen een nieuwe poging.

Vr 9 juni: Tthee Lake – Burns Lake (149km)

De hele nacht regen maar heb er wel goed om geslapen. Alleen vervelend als je je tent openlaat als je er ‘s nachts even uitgaat. Het houdt echt niet op met regenen dus alle warme kleding en regenkleding aan, want het is maar 4°. Lieke besluit na de lunch te starten. Eenmaal onderweg lijkt het met de kou mee te vallen. Na 20 km een klim van 10 km van 4 tot 6 procent. Als je boven bent ben ik lekker warm gedraaid en begint een afdaling naar beneden. Helaas is de temperatuur verder gedaald naar 2 gr. Ik krijg het bibber koud en het doet me denken aan een tocht op de Silkroute. Na 50 km koffie en een broodje en ik besluit niet verder dan 80km te fietsen tot de lunch. Het blijft regenen en er is redelijk wat verkeer zodat ik telkens de wegkant op moet waar de weg vaak heel slecht is. Voor de lunch 15 km vals plat omhoog. Als ik rond 11.30 uur bij lunchtruck arriveer blijkt Lieke met de andere Van te zijn meegegaan. Nu blijkt dat ik wel kan wachten bij lunch maar dat gaat een paar uur duren omdat eerst anderen worden opgehaald die na 50km zijn gestrand. Dan toch maar fietsen. Hoewel ik in de lunch truck wat opgewarmd ben besluit ik toch een lift te zoeken.

Na een half uur lang in de regen tevergeefs mijn duim te hebben opgestoken. Besluit ik terug te gaan naar de lunch truck. Als ik daar aankom steek ik mijn duim nog eens op en zowaar er stopt een pick up auto. Daar rijden er heel veel van hier. Ondanks dat er grote ramen met glas in de pick-up liggen mag ik er mijn fiets inleggen want het zijn hele sterke ramen. Gelukkig blijkt dat ook zo te zijn. Naast de bestuurder, bijrijder en een hond is er voor mij ook nog plaats. Ik kan mee tot Burns Lake en dan is het nog 18 km in de regen fietsen. Gelukkig is er door Lieke een huisje gereserveerd waar ik alle spullen kan drogen en zelfs kan douchen.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: