Maandelijks archief: juli 2016

Van Almaty naar Amsterdam

6 juli: Almaty – Amsterdam

Om 2.30 uur met taxi naar het vliegveld. Niet zo’ n groot verschil met “normale” tijd van 03.45 uur. Op het vliegveld verloopt alles prima en ben ik de enige Nederlander op de hele vlucht. De rest vliegt allemaal door naar andere Europese steden. Over twee maanden sluit ik weer aan bij de tocht om de laatste twee secties van Teheran naar Istanbul mee te fietsen, verslag wordt vervolgd dus!

Version 2

5 juli – Stage 44: Bokier – Almaty (99 km)

De laatste fietsdag voorlopig voor mij. Eerst zorgen om van hotel op campsite te komen. Het is 04.15 en nog donker. Heb grote tas met bagage bij me exclusief tent weliswaar. Als ik dezelfde weg terug wil nemen als ik gisteren ben gekomen blijkt de poort gesloten. Terug naar hotel en via strand naar campsite. Een bewaker die er loopt helpt me om over omheining op het strand te komen. Er zijn nog een aantal anderen in het hotel die de gesloten poorten tegenkomen en pas na 05.00 uur op campsite zijn voor ontbijt. Haast hoef ik eigenlijk niet te maken want de laatste 13 km gaat in konvooi door Almaty. Dat betekent dat we moeten wachten tot iedereen daar is gearriveerd en wel na 86 km .

Toch snel weg want in de ochtend zijn er heel wat muggen naar ons op zoek. We rijden lange tijd over een nieuwe snelweg die nog in aanleg is. Dat betekent ook wat omleidingen en dat maakt de route wat ingewikkeld. Als ik met twee anderen bij de lunch op 65 km aankom wachten we een tijd omdat we anders verderop bij begin konvooi staan te wachten. Na een tijdje komt wel de sweep binnen en dat betekent dat alle anderen de route hebben gemist. Er wordt druk gebeld en we gaan toch maar verder en komen onderweg nog een 7-tal rijders tegen met wie we naar de plek gaan voor het begin van het konvooi. Daar lange tijd moeten wachten. Een 8-tal rijders is op eigen gelegenheid op zoek naar hotel in Almaty gegaan zonder het te melden en wij maar wachten. Op die vertraging zat ik nu juist niet te wachten want ik heb mijn tijd hard nodig om mijn fiets in te pakken en overige bagage. Uiteindelijk in konvooi door Almaty. Grote moderne stad. Jammer dat ik zo weinig tijd heb om er meer van te zien. We logeren in heel groot hotel met alle voorzieningen. Er zijn drie rijders die afscheid nemen en ik neem voorlopig afscheid. Er is door ons een afscheidsparty georganiseerd met wat drank en hapjes in zaaltje van hotel. Voor mij is het au revoir en voor de anderen good bye. Door deze party wordt het toch wat later dan gepland. Dan maar in het vliegtuig wat slapen.

4 juli – Stage 43: Sarga-Ozek – Bokier (97 km) 

Vannacht af en toe wat onstuimig weer en de tent is behoorlijk nat. De muggen vinden dat heel aangenaam. Als we vertrekken regent het een beetje. Het ziet er rechts van ons onheilspellend uit en links van ons zien we wat toppen van de besneeuwde bergen in de zon liggen. Helaas draaien we steeds verder naar slechte weer toe. Wel krijgen we de wind mee en samen met wat afdalen gaat het in hoog tempo over de 4-baans snelweg met uitstekend asfalt. Er is niet heel veel verkeer en we hebben ook wel de ruimte om te fietsen maar alleen maar een 4-baans snelweg verveeld wel een keer. De auto’s die er rijden gaan met behoorlijke snelheid. Aan de andere kant van de weg horen we een enorme knal en een band ban de auto blijkt te zijn geëxplodeerd. Gelukkig geen ongelukken wel even schrikken. De bergen links van ons blijven in de zon liggen en prachtig uitzicht geven. De campsite ligt aan een groot meer waar ook het nodige tourisme is. Dit betekent dat er vlakbij een hotel is met mogelijkheid kamer te nemen. Hoef ik niet lang over na te denken. Het is harder gaan regenen en nog geen 10.00 uur in de ochtend. Bij hotel val ik helaas van mijn fiets en net op knie die gisteren na vier weken genezen was verklaard. Meende zo voorzichtig te zijn en toch gaat het fout. Jammer maar geneest wel weer. Wel lastig maar er is nog maar een dagje te fietsen.

3 juli – Stage 42: Taldykorgan – Sary-Ozek (111 km)

Nog 3 fietsdagen en niet al te lang. Gevaarlijk blijft het om een dag te onderschatten. We zitten met de campsite vlakbij een nieuwe weg met veel verlichting. Niet het idee gehad dat de zon is onder geweest. Om 5.15 vertrek en er staat al een behoorlijk tegenwindje. We gaan met een grote boog om Taldykorgan heen en krijgen daardoor een tijdje wind mee. Het verschil tussen tegen of mee blijkt te zijn: 18 km/u tegen en 36 km/u mee. Het is maar even anders was het wel een heel kort fietsdagje. We rijden over grote weg naar Almati die in reconstructie is. Afwisselend slechte en goede weg. Naar 40 km rijden we over oude weg naar Almati waar nu verder helemaal geen verkeer is behalve wij als fietsers. Behoorlijk pittige klimmetjes erin maar we kunnen de hele weg gebruiken. De lunch is na 65 km wanneer we op de nieuwe nog in aanleg zijnde weg rijden. Geheel nieuw asfalt en een kant is nog niet in gebruik waar wij als fietsers wel kunnen rijden. Het is 35° en onderweg krijgen we nog verkoeling van wegwerkers die met spuit de weg aan het schoonmaken zijn.

Al op tijd op een campsite bij een groot gebouw waar wat hutjes zijn en waar we in de schaduw kunnen zitten. Vlakbij een benzinestation met frisdrank en ijs. Prima geregeld. Alleen de plaatsen om tent op te zetten laat wat te wensen over maar je kunt niet alles hebben.

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bergketens in de verte

2 juli – Stage 41: Sarkand – Taldykorgan (148 km)

In de nacht wat regen gehad. Tent wat nat. Wel fijn afgekoeld. Vandaag een nog wat langere stage maar het hangt van de weersomstandigheden af of die zwaar wordt. De eerste 3 uur geen wind en dat is maar het beste. Kan die ook niet tegenzitten. We rijden evenwijdig aan een bergketen en het landschap ziet er heel afwisselend uit. Er zijn een paar heel donkere luchten en zien rechts van ons zware onweersbuien die we net voor kunnen blijven. Het verkeer is ondertussen wel veel drukker geworden en het is oppassen dat je niet van de weg geduwd wordt. Daar staat tegenover dat de weg wel wat beter aan het worden is naarmate we dichter bij Almati komen. Na de lunch steekt er een behoorlijk windje op, uiteraard tegen en mogen we ook nog wat klimmen. Toch al vroeg op de campsite die die naam niet verdient. Ondertussen is het gaan regenen. Toch maar tent opgezet. In de loop van de middag keert de zon terug en is het niet te harden in mijn tent als ik een dutje wil doen. Dan maar weer schaduw zoeken onder de bomen.

1 juli – Stage 40: Usharal – Sarkand (142 km)

Op een ontbijt voor 30 personen om 05.30 uur is het hotel niet berekend. Onze kok neemt de rijstepap voor zijn rekening zodat iedereen met redelijk gevulde maag kan vertrekken. Mijn fietsmetertje springt na 20 km een paar keer op nul zodat het af en toe wat rekenen is om te weten waar ik op de route ben. Het landschap is veel afwisselender dan de vorige keer. De grote bergketen met besneeuwde toppen tussen Kazachstan en China houden we telkens in zicht. Af en toe wordt dat zicht ontnomen door een ervoor opdoemende lagere bergketen. Als we die gepasseerd zijn krijgen we een nog weer beter zicht op de bergketen, geheten Alataw Shan. Heel bijzonder zo’n bergketen telkens iets dichterbij te zien komen op deze manier.

De weg is vaak slecht, de wind valt mee (niet mee als in de rug, maar niet hard). Het is iets meer dan 35° en vochtig warm. Dat betekent veel drinken. Er is voor mij weer een nieuw soort onberijdbare weg bijgekomen. Dat is wanneer de weg op zich wel goed asfalt heeft maar waarbij de weg golfend is en zodanig dat je voorwiel in een andere golf zit dan je achterwiel. Het wordt dan een soort rodeo waarbij je op en neer stuitert en moeite hebt op je fiets te blijven zitten. Na 6.5 uur fietsen op campsite aan rivier met lekker koud water en weinig ongedierte. Beter dan in hotel van waaruit ik een dikke sprinkhaan onder mijn hak in mijn schoen bleek te hebben meegenomen toen ik mijn fietsschoenen uitdeed. Wel een beetje plat geworden. Misschien was de weg daarom zo springerig.

30 juni: Rustdag in Usharal

Na een matige nachtrust om 08.00 uur ontbijt. Dat is voor mijn gevoel laat als je bedenkt dat je op fietsdagen dan  soms al met de lunch bezig bent. De was doe ik maar weer eens zelf. Dit keer niet zoveel en bovendien moet je zelf zeeppoeder aanleveren om was in hotel te laten doen. De was is met temperatuur van 35° en redelijk windje in mum van tijd droog. Uiteraard moet ook fietsonderhoud gebeuren. Dit keer gaat dat redelijk snel omdat we niet echt slecht weer hebben gehad. Nog 5 dagen te fietsen voor mij. Het stadje waar we zitten heeft weinig te bieden en de warmte maakt het ook niet aantrekkelijk er op uit te gaan. Alvast maar voorbereidingen treffen hoe al mijn spullen te organiseren voor terugvlucht. Mijn tent met grondzeil mag ik een een tas als permanente bagage hier laten. Ik overweeg wel een nieuwe tent te kopen die elke storm kan doorstaan. Ik wil het niet nog een keer meemaken dat ie plat gaat.

Terwijl ik in de lobby van het hotel zit komen er een aantal feestelijk geklede dames binnen en lijkt er om 12.00 uur al een party te beginnen met muziek. Als ik na te hebben geluncht terugkom in het hotel blijkt een van de feestgangers de verkeerde uitgang te hebben genomen en door glazen pui te zijn gelopen.  Veel bloed en ambulance erbij en het feest was ook afgelopen. In de middag weinig ondernomen en wat gelezen. Op tijd naar bed om de volgende ochtend 5.00 uur te ontbijten. Dat helpt weinig want tot 23.30 keiharde muziek voor restaurantbezoekers hotel aan de achterzijde waar ik ook slaap. Aantal klaagt erover, maar als je wilt dat de muziek al om 20.00 uur ophoudt omdat jij op zo’n onchristelijke tijd wilt gaan slapen dan is dat de omgekeerde wereld. Dus heb ik het met een paar uurtjes minder slaap moeten doen.

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.