Kale Kazachstaanse vlaktes

29 juni – Stage 39: Taskesken – Usharal (134 km)

Via mijn dochter Anke die de weblog beheert de reacties op mijn weblog ontvangen. Die kon ik niet uitlezen. Iedereen bedankt daarvoor en heel bemoedigend.

In de ochtend wakker geworden in de salie lucht. Heerlijk. Jammer dat het zulke stugge planten zijn. Toch heerlijk op geslapen. Alweer een gedenkwaardige feestelijke dag in juni. Niet omdat het vandaag feest van Petrus en Paulus is maar omdat ik 44 jaar getrouwd ben met Marjet. Moet dat dan maar over ruim een week vieren als ik terugkom. Vandaag 134 km en op naar rustdag in hotel. Over het algemeen vind ik kamperen prima maar de kampeerplekken vind ik af en toe ondermaats. Ik denk dat er betere plekken te vinden moeten zijn. Het weer is vandaag weer uitstekend. Terugdenkend aan kou en regen van begin dan moeten we ons gelukkig prijzen. Er valt natuurlijk altijd wel ergens wat over te zeuren maar dat wil ik niet en probeer de omstandigheden te accepteren zoals ze zich voordoen. Niet altijd mij sterkste punt (geweest).

We beginnen het eerste uur met wat wind schuin van achteren en de weg loopt naar beneden. Zoals al vaker opgemerkt echt goed uitkijken om niet in een van de grote kuilen te rijden. Je voorwiel overleeft dat niet. Wat er met mij dan gaat gebeuren moet ik niet aan denken. Alle kwetsuren zijn overigens bijna allemaal hersteld. Na een uur gaan we echt naar het zuiden waar de wind ook vandaan komt. We rijden door vlak land en in de verte zien we reusachtige besneeuwde bergen opdoemen die maar heel langzaam dichterbij komen. Het zijn de bergruggen tussen Kazachstan en China. Ik schat de afstand op 50 km maar het blijken er wel 150 te zijn. Bij de lunch wilde men mij doen geloven dat het de bergen bij Alma Ata zouden zijn op 500km. Dat was toch echt verkeerd ingeschat.

Na de lunch pal naar het zuiden met zicht op de besneeuwde bergen. Prachtig maar helaas kwam daar de wind ook vandaan. Pittig saai recht stuk met iets betere weg. Als we 18 – 20 km per uur wilden fietsen moesten we er echt wat voor doen. In Usharal naar hotel dat toch iets minder hotelachtig aanvoelde. Zelf bed opmaken, een niet goed functionerend toilet en lawaai van naar ik aanneem muizen. We zitten aan achterkant hotel waar keiharde muziek wordt gedraaid tot laat voor vier bezoekers. Ramen dus sluiten. Temperatuur loopt wel op tot 30°. Als je er maar niet over klaagt slaap je vanzelf.

28 juni – Stage 38: Ayagoz – Taskesken (104 km)

Het is nog lang warm in mijn tentje en goed slapen is er dit keer niet bij. Geen kramp verschijnselen gelukkig dus hopelijk was het een uitzondering. In de ochtend een paar muggen maar geen reden voor klagen, hoort erbij. Het ontbijt om 5 uur snel naar binnengewerkt.  De verwachting is dat we harde wind tegen hebben. Het is weliswaar een korte stage maar die kan met harde wind toch lang worden. Dat blijkt erg mee te vallen en op sommige momenten hebben we er zelfs voordeel van. We rijden met zijn drieën telkens 2 km op kop en na 60 km lunch voorzover je dat om 08.00uur zo kunt noemen. De weg is afwisselend en soms heel slecht met heel veel grote gaten. Een was zo groot dat je daar iemand in kon begraven. Dat betekent telkens heel goed opletten en tussen kuilen en gaten door laveren over wel goed asfalt. Op een gegeven moment hoorden we 25 meter achter ons een enorm geschraap van een vrachtwagen met aanhanger die voor ons inhield om een tegenligger eerst te laten passeren. Klaarblijkelijk was hij in een grote kuil terecht gekomen.  Daarbij verloor hij zijn linkervoorwiel en kwam met de as op de grond tot stilstand. Het voorwiel liep een tijd door en belandde via de linker weghelft in de berm. We liepen geen gevaar maar wel heel gevaarlijke situatie. Op een van de eerdere tochten van Tda zou al eens iemand om het leven zijn gekomen omdat die door een loslopend wiel werd getorpedeerd.

Al heel vroeg op campsite die weliswaar heerlijk naar rozemarijn en salie rook maar met nagenoeg geen schaduw en erg hoog soort helmgras. Ik ben maar eerst weer 4 km terug gefiets naar een benzinestation waar je wat frisdrank en wat eetbaars kon kopen. Ik was daar zonder het te weten aan voorbij gefietst. Alle tijd genomen om daar ook nog koffie te drinken. Op de campsite kwamen drie Nederlandse motorrijders hulp zoeken. Ze waren met zijn drieën vanuit Nederland op weg naar Beijing. Het probleem dat ze hadden kan ik niet precies uitleggen maar een van de motoren lag volledig uit elkaar. Het zou iets met een van de zuigers zijn. Andreas onze tourleader is fervent motorrijder en ingenieur en wist hen te helpen. Nadat ze hun motor weer in elkaar hadden gezet hebben ze nog soep gegeten bij ons. Ze kregen nog goede adviezen mee over de route door Mongolië en ze hadden nog een strak schema in verband met de visa. Voor Turkmenistan hadden ze geen visum kunnen krijgen evenals nu twee van onze rijders uit Zuid-Afrika. Uiteindelijk mijn tentje maar met wat tegenzin opgezet op deze voor kamperen niet echt ideale plaats. Het diner met risotto en op open vuur geroosterde kip, dat maakte veel goed. Met de warmte lijkt het uiteindelijk ook mee te vallen hoewel de zon nog wel een tijdje zal schijnen. Beter dan regen.

27 juni – Stage 37: Karaaul – Ayagoz (147 km)

Na de lange dag van gisteren vandaag ook lange etappe maar wel 40 km minder. Juist die laatste kilometers waren zwaar. Om iets over vijf uur op de fiets. Meteen al stevige wind op kop. We zijn met hetzelfde groepje als gisteren. Erwin en Grant en Jacqueline en Iwan uit Zuid-Afrika. Gisteren wilde Grant dat Jacqueline ook normaal kopwerk zou doen. Maar dat was haar gisteren op het eind toch teveel geworden. Normaal rijden Grant en Jacqueline samen en doet Grant al het kopwerk. Waarom nu anders was mij niet duidelijk en uiteindelijk ging hij ermee akkoord dat ze achteraan zou blijven rijden. Betekende wel dat wij wat meer moesten doen. 147 km leken me niet veel ten opzichte van gisteren maar de wind was sterker en recht op kop en de weg was erbarmelijk. Na 50 km was het vaak grind en als ie verhard was dan stuiterde je over de weg. In feite was het geen verharde weg te noemen. Het was hard werken zeker omdat de weg vaak ook nog heel geleidelijk omhoog ging. De laatse 30 km hadden we het geluk dat de wind wat ging draaien en we hem schuin achter hadden. Toch 7.5 uur op de fiets gezeten, maar viel nog mee. De campsite was weer aan een rivier en ik vreesde de muggen alweer. Dat bleek mee te vallen want we zitten weer in een beetje woestijnachtig gebied. Het is overdag ook redelijk warm en het devies is blijven drinken.

26 juni – Stage 36: Semey – Karaaul (190 km)

De langste stage van de tour. Om 5.00 uur ontbijt, alhoewel het hotel kon zo vroeg  geen ontbijt serveren. Wel een soort ontbijtpakket dat we op de stoep van het hotel konden nuttigen. Vanwege de verwachte wind en lange afstand zo snel mogelijk op weg. De wind was er al meteen en zoals gebruikelijk tegenwind. Met een groepje van 5 deden we elke 2 km kop. Wanneer je allemaal een keer kop had gedaan was je 10 km verder. De weg was lang en recht maar telkens net niet vlak want er moesten meer dan 1200 meter hoogtemeters worden overwonnen. Na 30 km zagen we in de verte een groep van zo’n 30 paarden in volle galop met ons meerennen. Schitterend gezicht. Duurde zeker een kilometer toen ze steeds dichterbij kwamen en in volle vaart vlak voor ons de weg overstaken. Erg indrukwekkend en te mooi om de tijd te nemen voor een foto. Iwan heeft onder het rijden wel een video gemaakt en werd nog bijna door een veulen dat als laatste overstak van de fiets gelopen. Video komt nog. Zeer indrukwekkend. Na bijna vijf uur fietsen bereiken we lunch en dan moeten we nog 100km. Dit keer echt kilometers maken. Bovendien is niet iedereen even ervaren om in groep te rijden en als je op kop rijdt de ander uit de wind te houden. Regelmatig stoppen om wat te drinken en te eten. De laatste 10 km nog slopend. Na bijna 10 uur fietsen om 16.00 uur op campsite. En dan waren we wel de eersten. Velen hebben halverwege de bus genomen en in totaal zullen er geen 15 zijn geweest die route volbracht hebben. Helaas kreeg ik na het avondeten toen ik wilde opstaan in beide benen kramp hetgeen wel pijnlijk was maar na 10 minuten onder controle. Omdat ik vreesde dat het ‘s nachts zou terugkomen van Grant Canadese medicijnen gekregen voor ontspanning spieren. Gelukkig geen probleem gehad meer ‘s nachts. Waar het ook aan heeft gelegen (wellicht 190 km fietsen?!?).

25 juni: Rustdag in Semey

Op tijd naar bed en heerlijk uitgeslapen tot bijna 7 uur wanneer ontbijt begint. Ik blijk niet de enige die dan al behoefte heeft aan ontbijt. Om 9 uur moeten we ons als hele groep met onze paspoorten melden bij een bureau op loopafstand. Met zijn allen meer dan uur moeten wachten. Plotseling werden alle paspoorten ingenomen en gekeken wie bij welk paspoort hoorde. Daarna konden we gaan en ‘s middags kregen we paspoort met gestempeld papier terug. Over bureaucratie gesproken.

Daarna door met de alledaagse dingen. Een van de rijders had me op het idee gebracht mijn tent in het bad te wassen. Mijn tent was erg vies en stonk verschrikkelijk. Dus de tent ging in bad met zeep en al. Na eerste wasbeurt modderwater en na twee spoelbeurten  begon ie weer fris te ruiken. Op de binnenplaats kon ik de tent in de zon in een halfuurtje droog krijgen. Het weer in elkaar zetten van binnen en buitentent was niet een alledaags klusje, maar ik had er alle tijd voor. Voor de rest het gebruikelijke fietsonderhoud, simkaart kopen en hopen dat ie nu wel werkt, en wat proviand kopen voor onderweg. De komende vier dagen is het de vraag of je iets tegenkomt. In een pizzarestaurant prima pizza gegeten en de wijn was sinds lange tijd weer eens lekker. En verder op tijd naar bed want het is weer om 4.00 uur opstaan morgenvroeg.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: