Siberische muggen van de buitencategorie

24 juni – Stage 35: Rubtsovsk – Semey (160 km)

Rubtsovsk is redelijk grote plaats en ik blijf me verbazen over de toestand van de wegen in zo’n  grote plaats. Je moet slalommen tussen werkelijk hele diepe gaten. Het is uitkijken nu het nog vroeg is. Eenmaal buiten Rubtsovsk hebben we een goede asfaltweg die naar de grens met Kazachstan leidt. 38 km snel weggefietst en we staan al om 7 uur aan de grens. Dit keer is de procedure eenvoudiger. We kunnen zelf onze stempels halen en de bagage blijft in de voertuigen. Wel is het wat gedoe met veel fietsers tegelijk. Daarom gaan we in diverse groepjes en komen we binnen een uur door de grens formaliteiten heen.

Dan in Kazachstan nog 120 km fietsen. De weg is zeker in het begin behoorlijk ongelijk ook al heet het asfalt. De wind steekt op en is dit keer tegen. Dat maakt het toch nog een hele inspanning om Semey te bereiken. Tegen een uur of twee bereiken we Semey. Een grote stad van 300.000 inwoners. We zitten in groot modern hotel. Het valt me op dat het allemaal veel moderner en luxer is dan in Rusland. Je ziet het niet alleen aan wegen en gebouwen maar ook hoe men gekleed is. Semey heeft alle faciliteiten en maar gelijk geld gewisseld en in een supermarkt inkopen gedaan. De roebel wordt vervangen door de tenga.

Dit is het laatste land dat ik aandoe en omdat ik in tegenstelling tot de anderen niet langer dan 14 dagen blijf heb ik geen visum nodig. Kostte aan de grens wel enige uitleg en gelukkig had ik eraan gedacht mijn vluchtschema mee te nemen zodat ik kon laten zien dat ik 6 juli vertrek uit Kazachstan. Een van de rijdsters had dit over het hoofd gezien en moet over 15 dagen wegzijn op straffe van 5000 euro boete of zelfs gevangenisstraf.  Ze heeft nog EFI en hoe dit op te lossen wordt nog over nagedacht. Alsnog visum te krijgen blijkt onmogelijk te zijn. Dat laat de bureaucratie niet toe.

23 juni – Stage 34: Charish River – Rubtsovsk (155 km)

De dag begon met een muggen invasie. Ik dacht eerder in de week het ergste te hebben meegemaakt maar het kon nog erger. Alles bedekken en in beweging blijven. Het werd dus een walking breakfest. Daarna zo snel mogelijk op de fiets. Een paar vertrokken zelfs zonder op ontbijt te wachten. Vandaag behoorlijke afstand te overbruggen van meer dan 150 km en dan toch ook het nodige klimwerk van meer dan 1000 hoogtemeters. Na 40 km komen we door het plaatsje Kyria dat de geboorteplaats van Kalashnikov blijkt te zijn. Er is zelfs een museum voor hem ingericht. Toch maar doorgefietst. Op 60 km nog een stop voor een colaatje. Per uit Zweden stopt ook. Hij heeft een  bolletjes trui aan hetgeen mij doet opmerken dat het vandaag met de beklimmingen nogal meevalt. De volgende 10 km moest er overigens even behoorlijk geklommen worden. Bovendien krachtig windje tegen. Na 70 km lunch en als Per daar ook aankomt krijg ik er behoorlijk van langs omdat het niet aangaat iets over zijn kleding op te merken. Wat als grap over de tocht bedoeld was trok hij zich persoonlijk aan. Zijn reacties zijn niet altijd goed te begrijpen en daar laat ik het maar bij.

Na de lunch gaan we scherp terugdraaien waardoor de wind wat gunstiger voor ons is. Toch nog hele afstand en na nog maar eens een pauze toch redelijk op tijd bij campsite, wederom aan rivier zodat we weer verzekerd zijn van muggen. De campsite, althans de plek die we daarvoor gebruiken ligt vlakbij Ribsovts. In de namiddag even Ribsovts ingelopen om wat bier te halen. De doorgaande wegen zien er redelijk uit en er rijden zelfs trolleybussen. De zijwegen lijken onbegaanbaar. Misschien realiseer ik me te weinig dat we in Siberie zitten en het er in de winter nog anders uitziet. Als ik een paar biertjes koop denk ik er goed aan te doen voor Amstel te kiezen. Als ik al op terugweg ben zie ik dat het alcohol vrij is. Dat kan ik degenen voor wie ik ze meebreng niet aandoen, gelukkig alsnog kunnen omruilen.

De rivier oever wordt door de plaatselijke bevolking als zwemplek gebruikt hetgeen aan rommel en rotzooi wel te zien is. Een groep van zo’n zes personen heeft daar wat te vieren met veel wodka en muziek en houdt ons behoorlijke tijd uit de slaap. Dat doen de muggen ook weer en ik kan niet wennen aan die plaag. Ik ga maar vroeg mijn tent in omdat het daar het best is uit te houden. Helaas lukt het me niet de ritsen van mijn tent goed dicht te krijgen. Ze blijven onwillig. Mijn tent had ik in de schaduw gezet. De zon schijnt zolang dat ie ’s avonds toch mijn tent weet te bereiken. In de ochtend althans vanaf 3.00 uur is het hondengeblaf aan de andere kant van rivier niet van de lucht. Toch wel geslapen maar ideale nachtrust was het niet. We moesten een half uur eerder opstaan omdat we de grens met Kazachstan over moeten. Om  5 uur ontbijt en zo snel mogelijk weg vooral vanwege muggen.

22 juni – Stage 33: Petropavlovski – Charish River (129 km)

De zon schijnt nog lang op mijn tent. Niet zo vreemd het is de langste dag van het jaar. We zitten maar op 200 meter hoogte en het blijft nog lang warm. Mijn tent is in ieder geval muggenbrij alleen maar warm deze keer. Als ik opsta is het mistig en nat. Geen regen maar van de dauw wordt ook alles nat. Doet me denken aan het liedje van postman Pat dat kleinzoon Finley zingt en als ik het begin te zingen doen de Britten meteen mee. Het is vroeg en mistig. Na 9 km krijgen we weer eens een grindweg. Dat zal vandaag regelmatig het geval zijn. Soms mooi asfalt en dan ineens onverharde stukken. Is extra opletten. Op 60 km een stop voor colaatje. In het winkeltje wordt met een telraam gewerkt om aan te geven wat je moet afrekenen. Vervolgens nog bijna 10 km tot lunch nog een stevige klim. Ik probeer een stevig te tempo te rijden en alleen Grant kwam me nog voorbij. Tot zijn verrassing hem nog wel twee keer ingehaald maar hij is stuk sterker.

Na de lunch is de zon gaan schijnen en zijn er schitterende vergezichten nu we weer in de heuvels zijn beland. Regen blijft ons bespaard. Een schitterende fietsdag. Wel telkens goed opletten op de onverharde grind stukken. Koste wat kost wil ik voorkomen nog eens te vallen. Mijn linkerschouder is nog niet genezen. Fietsen gaat prima maar golfen zou nu niet lukken. Nog twee weken de tijd. Ook mijn knie is nog niet echt dicht. Bij het fietsen heb ik er geen last van maar bij het kruipen in de tent wel. Om 14.00 uur kom ik aan op de campsite aan een rivier. De plek wordt elke dag beter ook al is het hier zeker niet vrij van muggen.

21 juni – Stage 32: Mozzy Camp – Petropavlovski (103 km)

De campsite is door de muggen een gruwelijke. Hoewel de rits van mijn binnentent gesloten kon worden kwamen er toch muggen mee als je in en uit ging. Ze zijn wel gemakkelijker te vinden en bejagen dan in een kamer. Ook bij het opruimen van mijn tent bleef het een plaag. Mijn regenbroek aangedaan en handschoenen en netje over gezicht. Wel lastig eten. Het was een verademing om op de fiets te zitten eindelijk geen last van muggen. Reden om het rustig aan te doen en niet te vroeg op de campsite te arriveren. De campsite  was eigenlijk onbewoonbaar en ik nam me voor om ergens anders te gaan overnachten wanneer men een zelfde soort pek zou uitzoeken om te kamperen. Een van de rijders had zich gistermiddag om 3 uur in zijn tent opgesloten tegen de muggen. Hij is er niet meer uitgekomen voor vanochtend en is zonder ontbijt op zijn fiets gesprongen. Ook wat overdreven maar het was werkelijk zeer onaangenaam.

Vandaag slechts 100 km en nogal vlak. Het lijkt Nederland wel. Binnen 3 uur 70 km afgelegd en dan al bij de lunch. Het is nog maar 09.00 uur. Het weer is droog en zonnig, terwijl er weer regen is voorspeld. We rijden door uitgestrekte velden met graan en andere gewassen. We zien niemand op het land werken en vragen ons af hoe het allemaal zo goed er bij kan staan. Komen door weinig plaatsjes. Als ze er al zijn dan zijn het meer boerengehuchten. Al vroeg in de morgen komen we in zo’n gehucht midden op straat een oud vrouwtje tegen met een koe aan een touw. Typisch beeld voor hier. Jammergenoeg te laat om foto te maken. Na de lunch rustig aan. Ergens colaatje gedronken en toch al voor de middag op campsite. Deze keer meer in open veld gelegen, met wat meer wind en bijna geen muggen. We kamperen drie km van een dorpje en daar een biertje gaan halen en wat zitten lezen. Een beetje een lange middag. Een vlakke tocht van 100 km over asfalt is voor een volle dag eigenlijk weer wat weinig… Morgen wat meer kilometers en weer klimmen.

20 juni – Stage 31 – Gorno – Mozzy Camp (104 km)

Omdat we verspreid zitten over 2 hotels vergt het enige organisatie om iedereen bij elkaar te krijgen. Om 07.00 uur ontbijten we met de hel club in het andere hotel waar ook riders meeting is. Tevens nog afscheid van enkele rijders die naar huis gaan waaronder de Nederlander Joost. Nu ben ik weer de enige Nederlander en kan ik niet af en toe in het Nederlands een praatje maken. Moet weer alles in het engels dat toch niet mijn favoriete taal is. Het gaat wel steeds makkelijker en beter heb ik het idee.

De verwachting voor vandaag is dat er de nodige regen zal vallen dus beginnen we in redelijk tempo nu het nog droog is. We zijn uit de bergen en nu in vlak landschap. Kon Nederland zijn. We schieten lekker op en binnen 3 uur bij de lunch. Het is nog steeds droog dus doorrijden maar. Al voor 13.00 uur zijn we op campsite die de naam niet waard is. Weinig ruimte en vooral ontzettend veel muggen. Het is lastig je daar tegen te wapenen. Ik zet mijn tentje losjes op en hoop de binnentent afgesloten te krijgen. Er wordt wel een vuurtje gestookt maar daar trekken de muggen zich weinig van aan. Er valt nog wat regen maar daar wordt het niet minder van. Op tijd naar bed dan maar en je opsluiten in je tentje.

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | 1 reactie

Berichtnavigatie

Een gedachte over “Siberische muggen van de buitencategorie

  1. Ha Paul,
    Hier, Madrid, je afgelopen week gelezen. Mooi-mooi. Klinkt beter dan Iran, beetje meer Afrika. Op die verkeersborden na dan. Wat ik me dit keer afvroeg, het is wel een klei clubje geworden zo lijkt het. En ik lees nikx meer over je mast Edwin. Is ie afgehaakt? En wanneer hoop je Istanbul te bereiken? Succes met het lastste stuk. Je zult vast niet als lastste de finish bereiken. Groet! H

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: