Pyreneeën en Vogezen in Rusland

19 juni – Rustdag: Gorno Altaysk

Vandaag rustig beginnen en uitslapen tot 08.00 uur (wel verdiend op vaderdag!!). Als je normaal om 04.15 opstaat is dat echt laat. Na ontbijt de was even ophalen. Dat blijkt wat zoekwerk lopen te leveren want alle was van zo’n 18 personen ligt bij elkaar. Men heeft wel netjes alle broeken bij broeken, shirts bij shirts enz. gelegd maar dan nog een heel zoekwerk. Ik had ook geen lijstje gemaakt van alle spullen die ik had afgegeven. Toch maar weer doen volgende keer. Tot nu toe mis ik niets. Wanneer ik mijn fiets wil gaan poetsen valt er een enorme hoeveelheid regen. In de ochtend ook al regen. We zitten verspreid over twee hotels en dat bevordert de communicatie niet. Nog maar eens naar het centrum gereden om op zoek te gaan naar een kaart van Rusland. Helaas zonder resultaat. Ook Christina de Russische begeleidster kan me niet helpen zeker niet als ik het heb over de schaal van de kaart. Wanneer ik terug wil naar hotel weer een enorme onweersbui. Wat er vandaag valt, valt er morgen niet, zei mijn moeder dan. Daar hoop ik dan maar op. Ik moet wel bij het andere hotel tussenstop maken voor de onweersbui anders zou ik er midden in hebben gezeten.

Daar blijkt de wifi aanzienlijk beter te werken. Daar krijg ik van Iwan nog een video van de stormnacht waar ik in pyjama mijn tent probeert te redden, bijzondere ervaring. Ik heb ook gekeken op de weblog van Erwin met wie ik veel samenfiets. Als hij zegt stop voor foto dan doe ik dat braaf. Hij heeft veel interesse in vogels en bloemen. Hij maakt schitterende foto’s en het is de moeite waard alleen al de foto’s te bekijken. De tekst is in het Duits en wat hij noteert van de tocht is weer anders dan ik doe. Hij geeft wel veel meer informatie. Dus kijken op zijn weblog is zeker de moeite waard: http://erwin-auf-der-seidenstrasse.blogspot.nl. Het weer was vandaag zo slecht en door de mooie foto’s van Erwin raakte ik zo gedesillusioneerd dat ik geen foto’s heb gemaakt. Voor de rest nog even tv kijken want ik heb gezien dat er heel veel gevoetbald wordt en dat Max Verstappen weer in actie komt.

18 juni – Stage 30: Cherga – Gorno Altaysk (97 km)

Mijn hutje heeft twee bedden en hoewel ik het naar mijn eerdere ervaring op prijs stel snurkvrij te slapen kon ik een van de later binnengekomen rijders niet weigeren het vrije bed aan te bieden. De avond werd wat later ook nog opgeluisterd door enkelen die de werking van de wodka hadden onderschat. Er werd nog redelijk lang gedanst. Dat is wel relatief want als je om 4 uur opstaat is elf uur laat. Rond 6 uur in de ochtend vertrok bijna iedereen voor een relatief makkelijke tochtje van bijna 100 km, behalve twee feestvierders van vorige avond die meteen de bus namen. Bij het ontbijt nog enige commotie. Voor het begin van ontbijt wordt door de kok een teken gegeven. Tevoren heeft zich al vaak een rij van een aantal wachtenden gevormd (waaronder ik ook meestal). Telkens is er iemand die probeert voor te kruipen. Daar werd door iemand wat over gezegd en dat viel niet in goede aarde. Allemaal volwassen mensen dus…

De route vandaag is een weg die naar Gorno leidt langs een steeds bredere rivier met steeds meer verkeer en soms zelfs 4-baans, hetgeen ons als fietsers de meeste ruimte geeft. Het gaat telkens iets meer naar beneden dan naar boven. Al om acht uur bij de “lunch”. Het landschap waar we doorheen rijden doet me sterk denken aan de Vogezen. We hebben mooi weer. Aan de weg is te zien dat het niet lang geleden heeft geregend maar dat is ons bespaard gebleven. Al om 10.00 uur kom ik aan in Gorno. We zijn ondergebracht in 2 hotels die 1km uit elkaar liggen. Mijn kamer is pas om 12.00 uur klaar, dan maar wachten doorbrengen met de wifi waar ik sinds een week weer beschikking over heb. Voorts wat boodschappen doen voor 2e lunch.

In de middag op pad voor een scheerapparaat omdat ik het mijne niet meer kan opladen. Niet het goede snoer bij me. Om mijn baard drie weken te laten staan was vroeger misschien optie. Nu niet meer. Het is moeilijk van buiten te zien waar een winkel is laat staan wat ze er verkopen. Na diverse pogingen toch een gevonden. Niemand spreekt bijna een woord engels maar met wat handen en voetenwerk lukt het een werkend scheerapparaat te kopen voor een mooi prijsje. Bovendien was ik op zoek naar een boekhandel om een Engels/Russisch taalboek te bemachtigen. De verkoopster van het scheerapparaat weet mij met haar telefoon het adres van een boekhandel te geven. Wel een stukje lopen. Zie ik meteen wat van Gorno dat zeer langgerekt is en tussen 2 heuvelruggen ligt ingeklemd. De boekhandel weet ik te vinden en ook wat taalboekjes om engels,duits of frans te leren. Maar daarmee kan ik het Russische Alfabet niet ontcijferen want dat wordt bekend verondersteld. Toch beter iets dan niets en een boekje met een woordenlijst en wat zinnetjes gekocht. Het alfabet moet toch te leren zijn en daar ben ik nu mee bezig. Een heleboel woorden zijn dan begrijpelijk.

17 juni – Stage 29: Onguday- Cherga (116 km)

We zitten weer bij een rivier en dat betekent muggen. Zaak om mijn binnentent gesloten te krijgen. Door de tent een beetje losjes op te zetten en lukt het me de ritsen gesloten te krijgen. Ik hou van een strak opgezette tent maar dit lijkt de volgende ochtend wel een hobbezak nu die ook nog nat is. Het is maar goed dat het niet waaide. Wel muggenbeetvrij gebleven. De tocht vandaag heeft een behoorlijke klim voor ons in petto. Het is in tegenstelling tot verwachting droog en ongeveer 13°. Na 30 km staat Iwan langs de kant met een afgebroken trapper. Hij heeft nog EFI, maar we hebben helaas geen mogelijkheid hem te helpen. Hij zal moeten wachten op een van de volgauto’s. Wij gaan door en na 60 km de top van de Seminsky op 1720m bereikt. Daarna is het in vliegende vaart naar beneden. Na 10 km eerst nog lunchen. Toch nog koud. Verderop als zon erbij komt en we verder dalen wordt het lekker. Na ruim 5.5 uur zijn we op een campsite waar een hutje te huur is. Die zijn nog vrij want er is er nog maar een voor ons binnengekomen op campsite. De regenvoorspelling maakt het voor mij niet moeilijk een keuze voor een hutje te maken. De regen blijft overigens uit. Iwan komt een paar uur later binnen en heeft hele stuk met een trapper en dus met een been gefietst. Knap. Er nemen 6 rijders afscheid en die hebben drank en hapjes geregeld en een heerlijk dessert voor na het diner. Met muziek erbij is het nog lange tijd een gezellige boel.

16 juni – Stage 28: Chibit – Onguday (139 km)

De meeste spullen heb ik kunnen drogen omdat mijn hutje een kacheltje had. Het is nog bewolkt en omdat het nog onduidelijk is wat het weer gaat doen wat meer regenkleding en warmere kleding meegenomen. Mijn schoenen nog niet helemaal droog. Had ze wel op de heater gelegd maar de zolen dreigden te smelten. Eenmaal op weg begint er steeds meer blauwe lucht te verschijnen. De omgeving is prachtig. Totaal anders dan in Mongolië. Ik waan me meer in de Pyreneeën. We rijden in een soort gorge die bijna 100 km lang is. We gaan op en af maar tweemaal zoveel af als op. In ruim 3 uur bij de lunch op 80 km. Dat gemiddelde al in paar weken niet meer gehaald.

Inmiddels is de zon gaan schijnen en alle regenkleding en overige warme kleding moet ik op een of andere manier zelf mee zien te krijgen. Voor mij reden voor te stellen in de lunchtruck een mand te plaatsen waar je je overtollige kleding in kunt doen. Daarover moet de staf eerst beslissen. Dus op een of andere manier mijn achterzakken en mijn camelbag volgepropt met regenjas,regenbroek, overschoenen, jasje en extra mouwen. Voel me net een Michelin mannetje en moet dan wel fietsen. Dat lukt dan ook nog. Na de pauze een redelijke berg op met meer dan 800 hoogtemeters wat het dagtotaal op meer dan 1600 brengt. Het is ondertussen meer dan 30°. Het klimmen gaat me redelijk af en wekt zelfs wat bewondering af bij anderen. Zal wel met mijn leeftijd te maken hebben. Bovendien kan ik nog wel een berg op zonder te gaan wandelen. Dat lukt een groot aantal niet.

Eenmaal over de top wil ik aan de afdaling beginnen en dan een enorme knal. Mijn achterband is geknapt en dan wel de buitenband. Een nieuwe binnenband heb ik nog wel maar de buitenband is beschadigd. De binnenband komt er doorheen. Erwin die bij mij is zegt dat het maar 4 uur lopen is om mijn EFI te behouden ofwel 20 km. Dat geloof ik niet dat ik zal doen. Met een plakpleister aan de binnenkant en weinig oppompen van de band begin ik aan een lange afdaling. Door niet op mijn zadel te gaan zitten, geen achterrem te gebruiken en niet harder dan 25 km/u te gaan, haal ik de eerste 10 km van de afdaling redelijk gemakkelijk. Ook daarna voorzichtig blijven rijden zodat me een eventuele wandeling bespaard is gebleven. Toch nog om 14.00 uur op de campsite aan een rivier. Mijn enige reserveband erop gezet. De oude band kon ik weggooien want er zaten aan zijkant meer slijtage plekken. Tot nu toe geen bandenpech gehad en hopelijk blijft het hierbij. Voor het overige een ideale fantastische fietsdag.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: