Alternatieve route naar Rusland

15 juni – Stage 27: Canyon Camp – Chibit (90 km)

Dit keer geen foto van campsite gemaakt. We waren laat en ik meende mooi plekje bij rivier te vinden om tent op te zetten tot ik merkte dat ik binnen 10 seconden 5 keer gestoken werd door muggen. Ergens een plekje hogerop gezocht met meer keien en wind. Dat scheelde wel maar het bleef een plaag zeker omdat ik het gaas van de binnentent niet volledig kan sluiten. De rits heeft het deels begeven. Redelijk geslapen maar niet lang ondanks dat ontbijt uur later was dan gebruikelijk.

Vandaag maar 90 km over asfalt. Dat moet je dus nooit denken. Bij vertrek staat er keiharde tegenwind. Als dat hele dag zo blijft hebben we zeker 8 uur nodig. Na 15 km gaat het regenen en is de wind verdwenen. Geen gekke ruil want dit schiet veel harder op. Het is 13 – 15 ° en dat valt mee, maar op zoveel regen had ik niet gerekend. Geen regenbroek en mijn kniewond vindt dat niet leuk. Al snel bij de lunch op 60 km. Daarna gaat het echt hard regenen. Tien km voor de campsite in eenvoudig cafetariaatje gestopt om koffie te drinken en warm en wat droger te worden. Om me heen op de grond ontstaat een plas water. Toch blijkt mijn regenjas me droog te hebben gehouden. Mijn waterdichte sokken weigerden echter dienst. Toen het inmiddels droog was geworden de laatste 10 km naar campsite gefietst. Meeste ging naar beneden dus al vroeg op campsite. Daar kon ik een houten cabine huren. Kan mijn tent tot rust komen. Aardige campsite met wat voorzieningen zodat we droog kunnen zitten. Of het vandaag nog ophoudt met regenen is afwachten.

14 juni – Bordercrossing

De avond tevoren zijn er 5 busjes gekomen waarin we met bagage zullen proberen Mongolië uit te komen en Rusland in te komen. Omdat we gisteren andere route hadden genomen dan gepland moeten we iets verder rijden om bij de grens te komen. In elk busje zitten 7 personen. Er is een vrachtwagen waarop de avond tevoren alle fietsen zijn geplaatst. Daar is hard aan gewerkt om die zo te beschermen en te bevestigen dat ze niet beschadigen. Dat is hard nodig want de route die we nemen is de eerste 80 km erbarmelijk. We worden behoorlijk door elkaar geschud. We zijn extra vroeg begonnen hetgeen betekent 05.15 uur ontbijt. Dan moet je wel alles gepakt en gezakt hebben.De busjes hebben geen veiligheidsgordel maar zijn wel van binnen gepolsterd zodat je je hoofd niet aan het dak kunt stoten. Het laatste stukje naar de grens met Mongolië is asfalt. Voor 10.00 uur komen we aan en mogen in een lange file gaan staan om Mongolië uit te mogen. Het schiet niet op en als ik wat dichter bij de grens ga kijken tel ik dat er elk half uur 3 à 4 voertuigen doorkomen. Er staan zeker nog 30 voertuigen voor ons en 12 motorrijders. Als we om 14.00 uur bijna de poort door zijn om verderop stempel te gaan halen sluit men alles omdat er een uur lunchpauze is. Het is behoorlijk warm en wachten duurt dan lang. Uiteindelijk om 16.00 uur heeft iedereen een stempel om Mongolië uit te mogen. De bureaucratische benadering is ongelofelijk. Als je een pak met sterren aan hebt en een pet op hebt moet je klaarblijkelijk laten merken dat je macht hebt door anderen te laten wachten. En dan Rusland nog in. Dat zou ook zeker 4 uur duren, maar eerst 30 km niemandsland.

De Russische controle lijkt erg mee te vallen. Wel echt grondig maar wat men doet dient ergens voor. Met een uur zijn we de grens over. De 5 chauffeurs en voertuigen die ons begeleid hebben in Mongolië zijn daar achter gebleven en daarvoor komen 2 voertuigen van TDA in de plaats. Dat is maar goed ook want elke avond moest er aan een of meer voertuigen gesleuteld worden. In Rusland komt er ook nieuwe begeleider/tolk .Eerst nog wat inkopen gedaan en dan nog 80 km verderop naar campsite in de aparte voor deze dag gehuurde busjes. Als we op campsite aankomen is het inmiddels 21.00 uur. Tent opzetten, koken en muggen jagen. Een lange vermoeiende dag. De kok krijgt nog een lekkere eenpansmaaltijd klaar. Aan de organisatie heeft het niet gelegen. Alle bewondering hoe ze met telkens veranderende situatie omgingen.

13 juni – Stage 25: Lake Camp – Lake Camp (88 km)

Net toen ik mijn verslagje van gisteren had afgesloten en naar bed wilde gaan kwamen de dames Bernie en Joan vragen of er nog een bed vrij was. Het was inmiddels behoorlijk gaan waaien en ze vonden het veiliger een bed in de ger te hebben. Hun tent die ze al hadden opgezet hebben ze weer afgebroken en een van de overige bedden gehuurd. Helaas. Joan bleek een stevige snurker. Het leek serieus wel het geluid van een varken soms. Ik heb elk half uur van de nacht meegekregen en dat heb ik de volgende ochtend toch ook aan Joan gezegd. Dat had ze nog nooit van iemand gehoord. Nu dan wel van mij. Ze heeft zich overigens wel verontschuldigd, maar als je snurkt kun je er weinig aan doen. Ik probeer er in ieder geval voor te zorgen niet nog eens in zo’n situatie te komen.

De tocht die voor vandaag gepland was kon niet doorgaan omdat wij noch de voertuigen een rivier niet over konden vanwege hoge waterstand. Tot gisteravond laat is Andreas, de tourleider, bezig geweest een alternatieve route te vinden. Betekent wel dat we beginnen met een pas van 2600 meter die steil is en zeer rotsachtige weg heeft. Het is wat improviseren en de eerste 10 km moeten we elkaar wat in de gaten houden om de route te vinden. De weg wordt steeds steiler en slechter. De laatste 4 km moesten we allemaal lopen. Wat wil je met die keien en 20% stijging. Erg koud is het niet hoewel er boven nog wel sneeuw langs de kant ligt. De afdaling is wel beter dan de klim en we kunnen fietsend naar beneden. In drie uur hebben we 21 km afgelegd. Een gemiddelde van 7 km per uur. Nadien schiet het wat beter op. De weg is niet geweldig maar we zijn wel wat gewend. De omgeving is schitterend. Eindeloze vergezichten met in de verte besneeuwde bergen. Na 55 km lunch en dan nog 33 km door naar campsite aan een meer. Nog wel eerst een zandduin over en 200 meter klimmen. Na bijna 7.5uur fietsen 88 km afgelegd. Een gemiddelde van 12 km per uur. Lang geduurd en lang genoten van de geweldige natuur hier. Af en toe een ger, wat vee en geen verkeer. Ongerepte natuur.

12 juni – Stage 24: Ulaangom – Lake Camp (88 km)

Een beetje onrustige nacht. Onzeker of de taxi die ik om 05.00 uur had besteld ook werkelijk zou komen om mijn bagage naar het hotel te brengen waar de rest van de tda was gehuisvest. Ook Ruth uit Londen die in hetzelfde hotel zit zou gebruik maken van de taxi. Om iets over vijf komt de taxi daadwerkelijk. Dat had ik in Dongola in Sudan anders meegemaakt.  Het is maar paar honderd meter en zelf ga ik op mijn fiets. Het is nog behoorlijk donker. Tijdens ontbijt tevens riders meeting. Het wordt behoorlijk klimmen vandaag. De eerste 35 km zijn nog asfalt en daarna de bergen in. De zon is net opgekomen en in de verte zie je het grote meer als een spiegel. Prachtig. De ruimtes zijn zo uitgestrekt dat je elk gevoel voor verhoudingen kwijt raakt. Als we eenmaal weer van het asfalt zijn en de bergen ingaan dan schat ik de eerste volgende bocht op 1.5 km en 100 meter klimmen. Het blijken er 6 te zijn met 300 meter klimmen. In totaal moeten we naar een top van 2000 meter met 800 meter klimmen in zo’n 15 km. De laatste 4 km zijn 10%. Op een offroad weg is dat een extra inspanning. Op de top na 50 km lunch. Schitterend uitzicht naar beide kanten met onmetelijke ruimtes en vlaktes. Nog 40 km na de lunch waarvan behoorlijk deel afdalen en twee klimmen waarvan er een een skihelling lijkt. Lopen dus want meer dan 20%. Sommige delen van afdaling zijn heel beroerd. Je gaat er even langzaam naar beneden als omhoog. Hoewel ik mij had voorgenomen niet te vallen toch nog ergens tussen de grove stenen onderuit gegaan. Nagenoeg geen uiterlijke verwondingen maar wel op mijn al pijnlijke linkerschouder. Beetje balen. Voorzichtig verder. Te voorzichtig wordt krampachtig en dan gaat het ook niet goed.

Na het laatste klimmetjes schitterend uitzicht over een meer waar we kamperen op een site die wat hutten en gers te huur hebben. Omdat ik redelijk op tijd arriveerde een bed in een ger gehuurd. Uiteraard om mijn tentje te sparen maar ook mijzelf. In de ger staan 5 bedden waarvan ik er een heb gehuurd en het is afwachten of en wie er bij komen. Dat blijkt niemand te zijn dus hele ger voor mij alleen. Dat is luxe. Eerst paar uur geslapen om bij te komen van slechte nacht en fietstocht. Daar weer behoorlijk van opgeknapt.

(Foto’s zijn van 12 en 13 juni)

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | 2 reacties

Berichtnavigatie

2 gedachten over “Alternatieve route naar Rusland

  1. Ha Paul,
    Jammer dat die nieuwe Garmin van je je fans op de paultda-site ook waarschuwde dat je weet aan het fietsen was. Vroeg me vandaag af of dat het geval zou zijn, ben je Iran al weer uit! Afijn, nw fiets, nw tent, nw metertje, mw kop met haar. Zal je nieuwigheden nu weer dagelijks volgen!
    Groet!
    Henri

  2. In eerste zin moetnog het woordje NIET bij, maar dat begrijp je zelfs op zijn Turks wel denk ik

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: