Zes dagen onverhard – halverwege

7 juni – Stage 20: River Camp – Tes (124 km)

We hebben een pittig dagje voor de boeg en krijgen zelfs advies om maar halve dag te fietsen. Daar ben ik niet voor gekomen. Zoals gebruikelijk snel ontbijten. Met 8° mooie temperatuur om te beginnen. Tent droog kunnen inpakken. Tot de lunch op 72 km schiet het redelijk op ook al hebben we daar vier uur voor nodig. Ik ben hard aan de lunch toe en ben door mijn reserveproviand heen.

Na de lunch begint het echte werk en wel mul zand. Je kunt er op de meest onverwachte momenten in terecht komen en dan volledig stuurloos raken. Bovendien moet er behoorlijk geklommen en gedaald worden. Gisteren zou ik hebben gezegd dat de wasbord wegen het ergste zijn omdat je volledig door elkaar wordt geschud. Het mulle zand is nog erger want je komt niet verder of raakt stuurloos. Telkens probeer je het beste spoor te vinden en te wisselen van spoor. Tussen de sporen zit vaak een hoge rand en die is mij drie keer vandaag fataal geworden. Daarnaast nog twee keer van fiets gevallen omdat ik mijn schoenen niet snel genoeg uitgeklikt kon krijgen van pedalen. Met de schade viel het allemaal wel mee. De laatste 20 km was de weg weer erbarmelijk.  Om iets over 16.00 uur kwam ik met Erwin binnen. Er waren er nog maar een paar op de fiets binnengekomen en een heleboel anderen die een halve dag hadden gefietst of helemaal niet. 125 km off road met de weg condities van vandaag is eigenlijk gewoonteveel. Honderd km zou maximum moeten zijn. Ik schat dat er vandaag niet meer dan 12 zijn binnen zijn gekomen. Ik had nog net tijd om me te wassen en in nabijgelegen plaatsje Tes wat drank en snacks in te slaan.

6 juni – Stage 19: Sarga – River Camp (113 km)

Omdat het om zes uur nog redelijk donker is en het ‘s avonds om elf uur nog licht is, heeft men besloten een half uur later te  ontbijten. Iets langer slapen vandaag dus. Als ik om 21.00 uur in mijn tent lig om te gaan slapen is het nog warm en laat ik het gaas en doek van de binnentent open. In de nacht voel ik wel kou en ben ik blij met mijn slaapzak die ik overigens niet echt dicht heb. Kom ook niet op het idee wat hem meer dicht te doen. Het blijkt dat het wel erg koud is geworden. Als ik opsta staat het ijs op de tent. De grote snelle temperatuur wisselingen moet ik nog steeds aan wennen. Door de vorige keer wijs geworden pak ik nu alles in met mijn waterdichte handschoenen. Beetje onhandig om alles goed vast te pakken, maar het lukt en ik houd warme handen.

Dat wordt anders als we op de fiets vertrekken. De eerste twee uur heb ik behoorlijk koude handen, maar gelukkig is het droog en de zon schijnt en de omgeving is schitterend. We fietsen op 1700 tot 1800 meter hoogte dus niet zo gek dat het koud is. Tot de lunch is het net als gisteren. Eerst een stuk klimmen en denken dat je top heb bereikt maar dan ligt er verderop al weer nieuwe top nadat je wel eerst beetje afdaalt. Wel tot tien keer toe. Af en toe een riviertje over en mijn waterdichte sokken komen goed van pas. We komen veel kuddes tegen van schapen, geiten en paarden en jaks. Je vraagt je af van wie al die dieren zijn en hoe men dat uit elkaar houdt. In een van de kuddes lopen heel veel dieren met oranjestrikjes in de horens. Precies dezelfde oranjelinten die de organisatie gebruikt om de route aan te geven. Gelukkig hoeven we de kudde niet te volgen.

Na de lunch zou het meeste klimwerk zijn gedaan (900 meters vandaag). De weg wordt evenwel slechter met veel los zand. Dan is het oppassen daarin niet te blijven hangen en de macht over stuur te verliezen. Na ruim zeven uur fietsen kom ik om 15.00 uur aan op een schitterende campsite aan een rivier. Zo afgelegen dat er geen enkele telefonische verbinding is. Als ik mijn tent uitpak zit het ijs er nog net zo in als ik het vanmorgen heb ingerold. Dat is snel weg omdat het ondertussen 30°is.

5 juni – Stage 18: Mörön – Sarga (123 km)

Na een rustdag is de riders meeting altijd voor het ontbijt. Eerst een toelichting op de route en wat mededelingen. We krijgen te horen dat een plastic zak met banden twee dagen geleden van het dak van een van de busjes is gewaaid. Dat is voor de mensen met banden die opgevouwen kunnen worden vervelend en in het bijzonder voor mij want ik had er drie paar inzitten. Gelukkig heb ik de dikke banden er op zitten die bedoeld zijn voor de onverharde wegen. Met die dikkere banden kan ik ook wel op asfalt rijden. In elk geval heb ik die dikke banden voorlopig hard nodig want de eerste zes dagen zien we geen asfalt.

Na ontbijt vertrokken. De temperatuur is rond 10° en de verwachting is dat het droog blijft dus mijn waterdichte handschoenen maar in de tas gedaan. Na een half uur al blijkt die verwachting niet uit te komen en gaat het regenen en daalt de temperatuur een paar graden. De weg is afwisselend slecht tot heel slecht. Het is bijna niet uit te leggen hoe afwisselend slecht de weg kan zijn. Je moet constant opletten dat je niet over een grote steen rijdt en telkens de beste route proberen te zoeken. Na drie uur begint het weer van regen in bewolkt over te gaan. Dat helpt nog niet om mijn steenkoude handen warm te krijgen. Af en toe een stevige klim zelfs zodanig dat iedereen daar van de fiets moet. Het helpt wel om het warm te krijgen. Vlak voor de lunch neem ik net een verkeerd spoor waardoor mijn voorwiel wegglijdt en ik onderuit ga. Gelukkig geen schade, noch aan mijn fiets noch aan mijzelf.

Op 70 km lunch, zelfs binnen in een soort mongools cafetariaatje. Fijn om weer warm te worden. Na de lunch breekt de zon zelfs door en stijgt de temperatuur naar boven de 20° ondanks dat we op 1500 meter hoogte zitten. Dat is overigens niet genoeg want we moeten een pas over van 2000 meter. Het klimwerk is vooral na de lunch. Wel vier keer dacht ik op het hoogste punt te zijn, terwijl er daarna eerst een lichte afdaling volgde met weer een verdere stijging. Proef voor mentale hardheid. De laatste 20 km licht naar beneden en wind in de rug dit keer. Een zeer pittige dag van 8.5 uur fietsen. Ik was rond half vier met Erwin als vierde binnen. De laatste kwam na 7 uur binnen en een grote groep was al ingestapt in een van de busjes. Tot nu niets over omgeving gezegd maar die heb ik wel gezien ondanks dat je echt goed op de weg moest letten. Voor de lunch in de regen was er minder te zien maar daarna in een schitterende weidse omgeving gefietst. Ook de plek waar ik nu sta met mijn tent is fantastisch. Ik zie een dorp liggen dat vlakbij lijkt maar 5 km verderop is.

4 juni – Rustdag: Mörön 

Zo’n rustdag begint met wat uitslapen en rustig ontbijten. Het ontbijt zou om 08.00uur zijn maar er staat dan nog maar weinig klaar. De hongerige fietsers beginnen alvast met wat er staat zoals taart en droog brood. Wat later komt het beleg zoals gebakken eieren en spek toch ook. Te weinig geduld gehad. Mijn fiets heeft verder wat onderhoud nodig en ik moet mijn zadelpen vervangen voor een die nog meer schokken kan opvangen want de komende 6 dagen geen asfalt. Er is een mogelijkheid om een groot meer te bekijken. Dat is wel een paar uur in een busje hobbelen en daar zie ik maar vanaf. In de stad is niet echt veel te beleven. Bovendien is het rondlopen als voetganger levensgevaarlijk. Ook al loop je over een zebra daar trekt men zich hier niets van aan. De auto eist absolute voorrang op. Zelfs op het trottoir ben je niet veilig. Het hotel waar we verblijven heet 50°/100°Hotel. Dit slaat op het feit dat het hotel is gelegen op de 50e breedtegraad en de 100e lengtegraad. Bijzondere plaats dus.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: