Van de zandbak naar de heuvelachtige steppe

31 mei – Stage 14: Tuul River – Bulgan (104 km)

Toen ik gisteren mijn verslag van die dag deed wist ik niet dat er toch nog een paar fietsers binnen moesten komen. Dat deden ze om 21.00 uur. Dapper. In de avond blijft het tot 22.00 uur licht. Om 20.00 uur staat de zon nog hoog aan de hemel en probeer je schaduw te vinden. In de tent is het nu nog lang te warm om te kunnen slapen terwijl ik er wel om 05.00 uur uit moet. ‘s Nachts koelt het nog steeds goed af. De temperatuur verschillen op een dag zijn groot. Gelukkig dat we warmte hebben.

Gisteren heb ik bij mijn tent een hond weggejaagd met een Dazer. Die maakt een voor het menselijk oor onhoorbaar hoog geluid dat voor een hond afschrikwekkend is. Tot nu toe onderweg weinig last van honden. Een van de rijders , een Zweed, is fotograaf en werd onderweg door een soort bulldog  achtervolgd. Terwijl hij achtervolgd werd probeerde hij de hond met zijn rechterhand van zich af te houden. In die hand had hij een fototoestel waarmee hij met zijn hand naar beneden aan achterwaarts op goed geluk 15 foto’s maakte. Een van die foto’s is geweldig gelukt. Een agressieve hond in vliegende vaart met opengesperde bek. Een World Press foto waardig. Wat hij met foto gaat doen weet ik niet maar ik kan hem helaas niet laten zien.

Vandaag een ritje van 104 km over onverharde wegen. Soms goed berijdbaar en soms door vele keien en wasbord weg moeilijk berijdbaar. Als je op een wasbord terecht komt schud je zo door elkaar dat je even niets ziet. Dus proberen die te vermijden. In ruim vier uren bij lunch aangekomen. De omgeving blijft schitterend en de weg ook regelmatig prima te berijden zodat je om je heen kunt kijken. Voor ons staken wel meer dan honderd paarden over en die gingen in gestrekte draf de vlakte in. Prachtig gezicht. Na de lunch nog maar 35 km zij het met wel wat klimwerk. Om 13.30 uur bereikten we Bulgan een plaatsje met 10.000 inwoners. Aan het begin van Bulgan kunnen we onze tent opzetten. Tussen de paarden en plaatselijke bevolking. In de middag nog even naar Bulgan gefietst. Ik meende een biertje te kunnen kopen en had ze al in mijn mandje. Gek genoeg blijkt men op dinsdag geen alcohol te mogen verkopen. Dat wordt zelfs met een camera bewaakt. Ik ben er nog niet achter of dit plaatselijk is of in heel Mongolië geldt.

30 mei – Stage 13: Bayankhangai – Tuul River (123 km)

Om 04.00 uur al  opgestaan, denkend dat het 05.00 uur is. Als ik de tent wil afbreken is het nog opvallend rustig en bemerk ik mijn vergissing. Toch nog maar weer even slaapzak uitgepakt en zonder matje nog wat uitrusten. Vandaag geen asfalt maar zogeheten dirt roads. We beginnen met een klim en inderdaad behoorlijk slechte weg. Er is ook niet een weg maar diverse paden en wegen die wel op zelfde punt uitkomen. De kunst is de meest berijdbare weg te vinden. Het is bovendien constant opletten om niet over een verkeerd liggende steen te rijden. Het landschap is werkelijk schitterend. Dat het niet hard opschiet is dan ook niet zo erg. De route is zo goed mogelijk met oranjelint aangegeven maar het is wel zoeken af en toe. Zeker als er zoveel sporen zijn.

Na ruim 4 uur bij de lunch op 68 km. Die hadden we dit keer hard nodig. De omgeving blijft schitterend en het weer ook. Voor het eerst niet in winterkleding gestart want het was wel 10°. Na de lunch blijkt het nog behoorlijk pittig te worden omdat we in totaal 1600 klimmeters moeten maken. Op asfalt valt het al tegen maar op dit soort wegen is het heel goed opletten om niet op een kei te rijden of in een van de legio gaten of in los zand terecht te komen. Vooral in afdaling opperste concentratie nodig waardoor je wel wat minder van de omgeving ziet. Als we nog 5 km moeten blijkt de route toch wat onduidelijk te zijn aangegeven. Een van de mederijders heeft een GPS en dat brengt de uitkomst zodat we niet ver zijn omgereden. Als we net voor 16.00 uur op de campsite aankomen hebben we meer dan 8 uur gefietst. Een groot aantal is onderweg ingestapt en de laatsten komen net op tijd voor het “diner” binnen om 18.30 uur. Daarna nog wel je tent opzetten. Dat is hier minder erg dan in Afrika omdat het hier nog heel lang licht is.

29 mei – Stage 12: Ulaanbaatar – Bayankhangai (123 km)

De eerste sectie zit erop en we gaan nu beginnen aan sectie 2 naar Gorno Altaysk. Er gaan een paar rijders weg en er komen 4 nieuwe sectional riders bij waaronder Joost uit Nederland die voor mij een tentstok meenam. Wanneer ik terugkijk op de eerste sectie dan waren de wind, de regen en de kou wel de grootste tegenstanders en maakten de tocht weliswaar nog redelijk te doen maar wel zwaar. De omstandigheden kunnen zeer snel wisselen met name wind en temperatuur.

Vandaag zou het in de ochtend -4° zijn. Het valt mee het is -1°als we starten. Het is niet voor niets dat het in de winter in Ulaanbataar kouder kan zijn dan op de  noordpool. De eerste twee uur blijft het net boven 0° maar daarna stijgt het snel naar 14 graden en in de middag naar 30 graden. Dat zijn de verschillen die het lastig maken de goede kleding te kiezen. We rijden in strak blauwe lucht, nagenoeg geen wind en in prachtig landschap. We hebben het zand van de Gobiwoestijn achter ons gelaten en rijden in groen steppe gebied met schitterend  berglandschap. Dat betekent wel af en toe klimmen. Vandaag viel dat nog wel mee. Om 12.00 uur al op de campsite in schitterende omgeving met fijne temperatuur. Als je weet dat het ook zo kan zijn dan waren de eerste weken toch minder. Dat hoort er wel bij bij. Jezus weet dat bij dit soort tochten de omstandigheden snel kunnen wisselen. Toch denk ik dat ook de organisatie zich daar een beetje op verkeken heeft. De sfeer in de groep is er overigens niet minder om. Vanmiddag voor het eerst sinds lange tijd een dutje gedaan en mijn banden verwisseld die weer zijn terug gevonden. Morgen dirt roads waar ik de dikkere banden voor nodig heb.

Advertisements
Categories: Uncategorized | 1 Comment

Post navigation

One thought on “Van de zandbak naar de heuvelachtige steppe

  1. Ha Paul,
    Allereerst gefeliciteerd met mijn zus. Zo, ben ik ook weer eens ergens de eerste mee!
    Lees met plezier en ook wel verbazing je verslag, da nu gelukkig ook wat zonniger monenten lijkt te kennen. Al die fotoos zal ik eens op mijn grote pc-scherm bekijken.
    Succes & Groet!
    Henri

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: