EFI !!!! (Every Fabulous Inch)

2 mei ’14 – Canon Roadhouse to Felix Unite – 172 km

Het zal weer een lange dag worden vandaag. In de ochtend is het al warm. Zoals gebruikelijk vertrek ik om 06.15 uur als een van de eersten. De zon schijnt al op de canyon terwijl ik zelf nog in de schaduw rijd. Voor mijn neus springen een vijftal springbokken nog net de weg over voordat ik eraan kom. De route begint met behoorlijk klimmen en dalen. Het uitzicht met de canyon rechts is geweldig. Voor de lunch een lang stuk afdalen. Ik ben voorzichtig en weet dat er elk moment een stuk met diep zand kan komen waarin je kunt blijven steken. 45 is mijn maximum waar anderen 60 of harder naar beneden vliegen. Na de lunch een lelijke tegenwind en erg warm. Wel een zeer indrukwekkende omgeving weer. Na 130 km bereiken we eindelijk een asfaltweg. Het is bijna 40 graden en nergens een boom of struik om in schaduw uit te rusten. Het is gewoon woestijn. Zand rotsen en hitte. Er ligt wel een asfaltweg door. Vier jaar geleden was deze er nog niet en fietste ik over een andere weg. Ik ben er even niet zeker van of ik wel goede weg heb. Zie geen andere fietsers en er is geen enkele aanwijzing waar ik naar toe fiets. Met de zon voor mij in het noorden weet ik zeker dat ik naar het zuiden fiets waar ik ook naar toe moet. Gelukkig is na 170 km de campsite bereikt waar ik een maand geleden met moeite kamer heb kunnen boeken. Aanvankelijk zonder uitzicht op de Orange River maar Henri die vanaf de lunchplek is gaan fietsen en al op de campsite was heeft een andere plek weten te regelen en wel met het mooiste uitzicht. Het huisje heet Lions Kingdom en dat zegt genoeg. Een mooie plaats om te vieren dat ik EFI heb gehaald. Zeker nu ik er op de rustdag morgen ook nog zit.

1 mei ’14 – Stage 87 – Seeheim to Canon Roadhouse 94 km

Of de medicijnen hun uitwerking hebben kan ik nog niet goed beoordelen. De aangedane plek is behoorlijk groot maar ik heb er geen last van. De ochtend begint slecht want ik ben mijn portemonneetje met sleutel van kettingslot kwijt en ook tijdregistratie sleutel en wat geld.  Gelukkig weet ik een reservesleutel bij mijn fiets spullen te vinden. Wel eerst half uur gezocht en hele kamer en alle bagage op zijn kop gezet. Als ik wil gaan ontbijten komt eigenaresse van hotel naar buiten met portemonneetje die ik gisteravond bij bar had laten liggen of verloren. Dat viel dus toch nog mee. En ik zeg wel dat de ochtend slecht is begonnen maar er is ook heel goed nieuws want via Anke vernam ik avond tevoren dat ik nu echt de zogeheten EFI status heb hetgeen betekent dat ik elke kilometer van hele tocht heb gefietst zij het in 3 jaar. Op dit moment zijn er nog maar 3 anderen van de groep die alles gefietst hebben en geen gebruik hebben gemaakt van een truck. Misschien voor anderen moeilijk te begrijpen maar voor mij belangrijk moment. Het is niet vanzelf gegaan. Vandaag voorspoedige tocht met gravelroads van goede kwaliteit te vergelijken met een slechte asfaltweg. Na de lunch ook nog grotendeels wind mee. Al om half elf op plaats van bestemming. Een grote campsite met bar en restaurant waar je zelfs apfelstrudel kunt bestellen. De duitse invloed in Namibië is nog best groot ook al hebben de Duitsers Namibië niet eens zo lang als kolonie gehad. Voor de rest van de dag uitrusten en voorbereiden op een lange dag morgen van 174 km. Ik had de Fish Rivera Canyon nog wel eens willen bezoeken  25 km verderop maar er is geen vervoer te krijgen. Op de fiets is mij teveel. Anderen hebben eerst truck naar campsite genomen en zijn er op fiets naar toe.

30 apr ’14 – Stage 86 – Konkiep Lappa to Seeheim 124 km

We beginnen met een dertigtal kilometers goede gravelroad tot Bethanie. Een wat grotere plaats met een kerk en een winkel. We zijn er al om half acht en er is al koffie te krijgen waarvoor menigeen stopt. Zelf ben ik op zoek naar een apotheek want aan de binnenkant van mijn linker bovenbeen heb ik een steeds verder uitdijende rode plek. Al allerlei medicijnen geprobeerd. Het blijkt ringworm te zijn waarvoor ik een bepaald medicijn nodig heb. De drogist heeft het niet en verwijst mij naar de dokter die ik na enig zoeken weet te vinden. Eerst zegt hij dat ik om negen uur op zijn spreekuur kan komen. Hij heeft echter allang vastgesteld wat het is en na enig aandringen helpt hij mij meteen. Hij ziet de plek en stelt vast dat het ringworm is en geeft mij een drietal medicijnen. Het was wel handig dat ik met nederlands terecht kon bij hem want hij sprak afrikaans. Met enige vertraging de weg vervolgd die inmiddels was overgegaan in asfaltweg en dat zou de hele dag verder zo blijven tot geruststelling van velen. Al rond de middag aangekomen in Seeheim waar ik een kamer kon krijgen. Snel een wasje gedaan want op advies van de arts moest ik wel zorgen voor telkens schone kleren gewassen in Sunlight.

29 apr ’14 – Stage 85 – Betta to Konkiep Lappa – 153 km

Vandaag laatste dag die ik moet afleggen om de hele tocht elke kilometer te hebben gefietst, zij het wel in 4x. De dag ervoor heeft veel energie gekost en meer dan 9 uur onderweg geweest. Wel goede nachtrust ondanks de vrij warme kamer. Als eerste zit ik weer op mijn fiets. In het begin is de weg redelijk maar het wordt steeds slechter en moeilijker een goed stuk weg te vinden. Met gemiddeld 15 km per uur schiet ik nog redelijk op. De lunch is na 79 km maar voordat ik daar aan kom moet er behoorlijk geklommen worden op een heel beroerde weg. Ik begin er aan te twijfelen of ik op tijd kan binnen komen. Verschillende anderen nemen de truck voor halve dag. Om 12 uur vertrek ik van de lunchplek en gelukkig blijkt de laatste 50 km de weg aanzienlijk beter te zijn. Soms zelfs op asfalt gelijkend. Voor 4 uur toch nog binnen. We logeren op een campsite die in feite is verlaten. Er zijn een aantal houten huisjes met een bed waarin het lekker warm is. De camping wordt nu provisorisch door een vijftal jagers gerund. Die zijn daar omdat het jachtseizoen 1 mei opengaat. Ze verkopen de frisdrank en bier en zijn zelf de grootste innemers. Om 10 uur gaat de elektriciteit uit en de volgende ochtend moeten we voor het licht wachten op de zon.

28 apr ’14 – Stage 84 – Sesriem to Betta – 137 km

Het beloofd een lange dag te worden. De gravelroad valt in het begin mee maar al snel wordt het echt slecht en vaak nauwelijks fietsbaar. We rijden over een lange weg die licht omhoog gaat. Op het eind zie ik een punt waarvan ik denk dat het een half uur fietsen is. Blijkt 1.5 uur te zijn en 20 km verderop.  Het landschap is erg mooi maar ik heb alle moeite om het fietsspoor te vinden. Bij het wisselen naar een ander spoor blijf ik steken in een grindlaag en val. Gelukkig alleen een paar wondjes aan mijn knie. De lunch is na 72 km maar pas na 5 uur fietsen weet ik die te bereiken. Na de lunch zouden er een paar cokestops zijn. Bij de eerste is niemand te bekennen behalve een Oryx die wegrent. Ik herinner me dat ik er in 2000 met de familie eens ben geweest en toen had men er net een Oryx geslacht. Bij de volgende aangekondigde cokestop 20 km verderop moet je een heel eind van de weg af. Toch maar niet. Af en toe komt iemand van de organisatie voorbij om je te voorzien van water. Dat is hard nodig bij een temperatuur van boven 35 gr. Tegen 4 uur bereik ik eindelijk na 9 uur onderweg te zijn geweest Betta. Niet meer dan een pompstation en campsite waar ik nog kamer weet te krijgen. Erg vermoeiende dag en ga meteen naar bed. Geen puf om welk verhaal ook nog te doen.

27 apr ’14 – Sesriem  

In de ochtend worden we wederom opgehaald om in de hoofdlodge te ontbijten. We blijken geen extra nacht te kunnen bijboeken dus terug naar de campsite om tent op te zetten.  We vinden heel mooi plekje maar na paar huur hangt er een briefje aan de tent dame er weg moeten omdat het gereserveerde plek betreft. Henri is naar duinen en komt pas om zeven uur terug. Bij receptie van alles geprobeerd maar het is eenvoudiger mijn tent maar te verplaatsen. Wanneer de mensen komen die plek hebben gereserveerd weet ik hen zover te krijgen dat Henri die nacht tentje kan laten staan. Voor de rest van dag weer voorbereidingen treffen voor volgende fietsdag.

26 apr ’14 – Stage 83 – Solitaire to Sesriem – 83 km

In Solitaire hebben we een kamer geboekt. Nog net voor de sluiting van de bakkerij om zes uur de laatste stukken applepie weten te bemachtigen die we buiten voor onze kamer met koffie oppeuzelen. We worden vergezeld door heel veel vliegende beestjes. Dus maar op tijd naar bed. Omdat we al voor half zeven vertrekken en ontbijt pas later geserveerd wordt, zou men een ontbijtpakket de avond tevoren afgeven. Om negen uur zou men bij mij op de deur hebben geklopt en gerammeld maar ik ben er niet wakker van geworden. Bovendien gaat de pap van tda er ’s ochtends goed in en die kan ik de volgende ochtend rustig naar binnen werken, want er staat een tijdrit van 30 km  op het programma die na 15 km begint. Om de minuut start er iemand en ik sta om 07.50 gepland. In alle rust naar start gepeddeld. Het is een gezellige happening en er doen er bijna 25 fietsers aan mee. Ik heb me voorgenomen wel door te fietsen maar geen risico te nemen om in elk geval te voorkomen dat ik zou vallen.  Dat is met dat losse zand en grind zo gebeurd. De eerste 20 km zijn bergop en slechte weg. De laatste 10 km zijn heel goed. Met 1.14 uur in achterhoede geëindigd maar ik ben heel tevreden. De finish van tijdrit is ook lunchplek. De rit van vandaag blijkt traditioneel de rit te zijn om een naked mile te fietsen. Men doet er nogal opgewonden en ingewikkeld over en het is bepaald geen spontane actie. Niet alleen moet ik met mijn antibiotica zoveel mogelijk zon vermijden maar vooral wil ik toch niet dat ik met foto’s hiervan op internet verschijnen. Na de lunch nog 40 km af te leggen waarvan de laatste wel heel beroerd zijn vanwege het losse grind en vooral de wasbord kwaliteit van wegdek. We hebben hut gehuurd in een Desert Camp 4 km verder dan campsite en om half twee worden we opgehaald om er naar toe gebracht te worden met de auto. Het is een hut vanwaaruit je over de vlakte uitkijkt. De hut is deels steen en deels van tent. Heel bijzondere plek. Voor het diner worden we opgehaald en naar de hoofdlodge 4 km verderop gebracht. Het is een buffet en de vleeseters kunnen goed aan hun trekken komen. De koks bereiden ter plekke alle soorten wild die hier voorkomen. Met onze buik rond worden we ook weer teruggebracht. Goed geregeld.

 

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | 1 reactie

Berichtnavigatie

Een gedachte over “EFI !!!! (Every Fabulous Inch)

  1. Madelein Holm

    EFI, every fabulous inch, wat een geweldige prestatie! van harte gefeliciteerd. Nu op zoek naar een nieuwe uitdaging? familie Holm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: