Namibie

25 apr ’14 – Stage 82 – Weissenfels to Solitaire – 124 km

Wanneer ik de avond ervoor mijn tent in wil gaan blijk ik op een plek te staan met nogal wat dorens. Vrij kleine ronde balletjes met naar alle kanten wat uitsteeksels dus altijd prijs. Ze steken zelfs door het grondzeil dat ik onder mijn tent heb liggen. Op de plek waar mijn opblaasbare matje ligt heb ik de meeste dorens met mijn nagels onklaar gemaakt. De volgende ochtend blijkt mijn matje nog steeds opgeblazen te zijn dus de actie heeft geholpen. Als een van de eersten zit ik weer op de fiets. Het is zoeken naar de goede plekken. Het maakt niet uit of het links of rechts van de weg is. Het blijft oppassen vooral als het naar beneden gaat en met behoorlijke snelheid in diep los zand terecht komt. Menno zie ik in zo’n situatie over de kop gaan. Gelukkig heeft hij niets en zijn fiets ook niet. Na drie uur padvinderen en 60 km verder kom ik bij de lunch aan. Daarna op weg naar de Spreetshoogte pas. De weg er naar toe is prachtig en wanneer ik boven op de pas ben dan zie je diep beneden je een prachtige vlakte. Iedereen die boven komt geeft een schreeuw van verbazing, wauw! Wel een hele steile maar wel bestrate afdaling van zeker 15 procent. Daarna blijft het fietsen door een schitterende omgeving. De mooiste route tot nu toe. Dan toch nog de nodige kilometers naar Solitaire met het laatste stuk een fijne rugwind. Solitaire is bekend om zijn applepie. Voor de rest heeft het een campsite met restaurant, winkeltje, bakkerij en pompstation. Vrij bescheiden maar toch staat het op elke kaart en 100 km van tevoren op richtingaanwijzers aangegeven.

24 apr ’14 – Stage 81 – Windhoek to Weissenfels – 114 km

Na een slechte nachtrust en met verkoudheidsverschijnselen om half zes tassen naar de truck brengen. Het is erg koud, 3 graden hoogstens. De handschoenen komen nu goed van pas. Bij het ontbijt zit ik zo te bibberen dat ik even denk dat ik koorts heb, maar het is gewoon echt heel koud. Als we eenmaal op de fiets zitten en de zon doorbreekt gaat de temperatuur snel omhoog. Na een paar kilometer gaan we de grote weg af en komen meteen in een prachtige omgeving. Het is wel klimmen geblazen en de extra kleren die ik had aangedaan kan ik gelukkig meegeven met de lunchtruck als die voorbijkomt. Ondertussen is het wegdek veranderd in een gravelroad. Dat zal in Namibië grotendeels zo blijven. Degenen met mountainbike of hybride fietsen zijn nu wat in het voordeel. Mijn fiets met vering en dikkere banden is ideaal voor dit terrein. We moeten gelijk klimmen en als we op de Kupferbergpass zijn ontvouwd zich een schitterend landschap. In werkelijkheid nog mooier dan de herinnering die ik eraan had van 4 jaar geleden. We blijven een tijdje op dezelfde hoogte en de vergezichten zijn fantastisch. Het afdalen vraagt de nodige voorzichtigheid want wanneer je met te hoge snelheid in het losse zand terecht komt, lig je eraf. Na de lunch blijft het op en afgaan. De laatste 10 km met fikse wind tegen naar een soort camping boerderij. Al vroeg over zodat ik alle tijd heb mijn tent op te zetten en van de soep te genieten.

23 apr ’14 – Windhoek

Ondanks de rustdag toch vroeg op en pas om kwart voor zeven aan ontbijt. Het Engelse ontbijt laat ik maar aan mij voorbij gaan. Voor de rest de gebruikelijke dingen zoals het wassen van de fietskleding. Daarna het fietsonderhoud en het wisselen van de banden want in Namibië krijgen we veel gravel roads. Aanvankelijk kon ik mijn dikkere banden die ik in Gondar op de truck had achtergelaten niet vinden. De avond tevoren alle banden bekeken en ze lagen er niet bij. Gelukkig vond ik ze terug, want anders had ik Windhoek in gemoeten op zoek naar dikkere banden. De ochtend fietsonderhoud en in de middag wat boodschapjes ter voorbereiding op de verdere tour door Namibië en Zuid Afrika.

22 apr ’14 – Stage 80 – Witvlei to Windhoek – 159 km

Vandaag op weg naar Windhoek en daar een rustdag. Toch eerst nog 159 km afleggen. Anke had me gewaarschuwd voor lastige dag mede vanwege wind. Daarom op tijd aan ontbijt. Hoe vroeger hoe minder wind. Henri was vandaag wat later dus maar alleen op pad. Bewolkt en redelijk fris. De race zou bij de lunch ophouden vanwege drukke verkeer daarna. Al op tijd bij lunch en daarna verder met zijn vieren. Er was ondertussen een behoorlijke wind op komen zetten pal uit het westen, de richting waar we naar toe moesten. En in de laatste 30 km moesten we ook nog 750m klimmen. Dat deed ieder voor zich. Bovendien was er erg veel verkeer vanwege het vliegveld dat ver buiten Windhoek ligt en waar wij dus langs fietsten. Tweebaansweg met hoge snelheden en nauwelijks ruimte voor fietsers. Wel volgt er nog een prachtige afdaling naar Windhoek. Het landschap is door de bergen nu totaal veranderd. Ik zal wat vaker stoppen om een foto te maken maar meestal gun ik me daar geen tijd voor. Ik beloof beterschap. We moeten nog 10 km door Windhoek fietsen om op de campinglocatie te komen. Er is een goed restaurant en heb er  ook een kamer geboekt om de rustdag door te brengen. Meteen een maaltijd besteld samen met Michel en Jos met wie ik als een van de eersten arriveerde. Jos neemt afscheid en wel in stijl met een fles champagne waar ik zo weinig mogelijk van heb genomen vanwege medicijngebruik. ‘s Avonds gaan de meesten naar een bekend restaurant in Windhoek maar ik geef voorkeur aan een vroege nachtrust. Het was vandaag de zwaarste rit tot nu toe.

21 apr ’14 – Stage 79 – Buitenpos to Witvlei – 162 km

Vanwege uur tijdsverschil is het al licht als we ontbijten om 6 uur. Nog snel even naar het winkeltje van de campsite om de laatste pula’s uit te geven, de munteenheid van Botswana. Ik ben in de veronderstelling dat Henri al is vertrokken maar dat blijkt een vergissing. Dan maar alleen verder. De eerste 10 km beginnen met een redelijk lange klim. Dat viel nog wel te overzien, maar toch kan ik mijn ritme niet vinden. Het is 85 km tot de lunch. Het landschap is wel iets afwisselender. De race is slechts tot de lunch omdat we gelegenheid hebben een wat grotere plaats Gobabis aan te doen en er geld te wisselen. Na ruim drie uur fietsen bij lunch. Ga daarna maar snel verder want het kan zijn dat campsite 15 km verder is. Dat is nog onzeker. In Gobabis zie je op verschillende winkels Afrikaanse opschriften zoals meeneem eten. Na ergens wat gedronken te hebben nog 50 km, hoofdzakelijk tegen de wind in. Gelukkig zijn we met drie man en wisselen om de 10 minuten van kop. Al op tijd op Campsite die oorspronkelijk was gepland, maar er zijn geen voorzieningen. Wel hele grote bedrijvige torren waar je overigens geen last van hebt tot nu toe althans.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: