De beuk dr in in Botswana

17 apr ’14 – Maun

Na enige keren vriendelijk vragen blijken we toch ook nog een 2e nacht in de chalet te kunnen vertoeven. De tent blijft dus mooi in de locker. Nog even de nurse bezocht want er blijkt zich vanuit een heel klein plekje een ontsteking aan mijn linker bovenbeen te ontwikkelen die met wat meer kracht dan een zalfje moet worden bestreden. Ook nog even hulplijn Maaike ingeschakeld die antibiotica adviseerde. Voor de rest fietsonderhoud en wachten op een vlucht met Cessna vliegtuig over de Okavango Delta. Met 5 personen naar vliegveld waar we alle controles moesten ondergaan. In het vliegtuigje passen we precies. We hadden tevoren voor het gewicht nog op de weegschaal moeten staan maar wat men met dat gegeven deed is mij een raadsel. We vliegen op bijna 200 meter hoogte en de olifanten en nijlpaarden zijn goed te zien, met camera alleen niet goed vast te leggen. Het gaat uiteindelijk om de delta die prachtig is. Helaas doet het kleine vliegtuigje me erg veel denken aan de ultra light vlucht van vorig jaar boven Vicc Falls. Erg veel bewegingen zodat ik op het eind toch nog de papieren zak nodig had. Op terugweg in Maun naar apotheek voor antibiotica die ik zonder recept kon meekrijgen nadat ik de aandoening had getoond en het advies van Maaike. Bij thuiskomst nog even herstellen van vlucht en voorbereiden op de volgende fietsdag.

16 apr ’14 – Stage 75 – Bush Camp to Maun – 137 km

Vannacht niet wakker geworden van de leeuwen. Zo spectaculair was het dus niet. Dat was het wel toen we na een vroege start na een paar km minstens zes giraffen voor ons op de weg zagen staan en naast de weg nog een groep met wat kleinere giraffen. Helaas gingen we er wat te enthousiast op af zodat ze in gestrekte draf de bush in verdwenen. Ik zag geen kans ze te fotograferen maar Klaus. lukte dat wel. Foto komt hopelijk nog. In goed tempo met Henri al rond half tien bij lunch. Broodjes maar gesmeerd en meegenomen om ze op later tijdstip te eten. Daarna met Klaus doorgefietst naar Maun. Weinig wind en al voor 12 uur op campsite in Maun. Alle kamers waren bezet maar niet door tdaers want ik kwam als een van de eersten aan. Wel kon ik nog een chalet met twee kamers krijgen. Meteen de vertrouwde rustdagrituelen uitgerold: douchen, wasje doen en telefoon plus batterijen opladen. Er is hier een restaurant, bar en groot zwembad hoewel dat laatste toch niet zo aan mij besteed is ondanks de warmte.

15 apr ’14 – Stage 74 – Nata to Bush Camp – 182 km.

Een flinke afstand dus maar weer op tijd weg. Om half zeven is dat want dan is het licht. Stiekem is het nog best frisjes. De racers hebben een afspraak om gezamenlijk te vertrekken en de baobab lodge aan te doen waar je kunt zwemmen. Daarna is het nog 80 km naar de campsite. Ik ga liever meteen naar campsite want er is toch een flinke afstand te overbruggen. Tot de lunch (09.30 uur!) gaat het in hoog tempo omdat we eindelijk eens rugwind hebben. Helaas verandert dat na de lunch. Toch alweer op tijd op de campsite die de naam nauwelijks verdient. We staan wel omheind want er zijn leeuwen in de buurt, weer eens wat anders dan olifanten… De middag in schaduw gezeten om te herstellen en de kramp lijkt te zijn overwonnen.

14 apr ’14 – Stage 73 – Bush Camp to Nata – 148 km 

Vandaag dus rustig op weg voor ‘slechts’ 148 km. De wind werkt nog niet mee. Het is één lange rechte weg met gelukkig heel goed asfalt. Op de weg liggen veel olifanten uitwerpselen maar de olifanten zelf houden zich schuil in bush. Ondanks de niet ideale wind schieten we toch lekker op. Al rond half twee op de campsite bij Nata lodge waar we lekker kunnen douchen. De zon heeft behoorlijk zijn werk gedaan want ik had beter moeten smeren. Op tijd naar bed en regelmatig rekken en strekken om kramp voor te blijven.

13 apr ’14 – Stage 72 – Kasane to Bush Camp – 175 km

Het wordt een lange rit en de wind staat niet echt gunstig. Schuin links van voren of opzij. Op tijd weg dus en de verwachting is dat we ook de nodige olifanten tegenkomen. De eerste paar uur in heel regelmatig tempo gereden. Daarna heb ik me aangesloten bij Claus uit Denemarken. Tandje bijgeschakeld en al vroeg bij de lunch. Na de lunch rijdt Jos ook en gaat het tempo nog een stukje omhoog. Dat moet ik 25 km voor einde met kramp verschijnselen bekopen. In een heel rustig tempo peddel ik naar de campsite. Vlak voor mij steekt nog een olifant de weg over. Nadat ik mijn tent had opgezet kreeg ik te horen dat de boom op 10 meter afstand van mijn tent door de olifanten gebruikt wordt om tegen aan te schuren. Geen rustgevend idee maar een olifant deskundige die ons in Botswana begeleidt zegt dat ik rustig mijn tent kan laten staan. Vlak voor het avondmaal verschijnen een paar olifanten op 50 meter van mijn tent. Ze gaan ook weer. Ik heb geen tijd om me er druk over te maken want ik wordt gehinderd door kramp verschijnselen die mijn nachtrust behoorlijk hebben verstoord. Toch rustiger fietsen.

 

Advertisements
Categories: Uncategorized | 1 Comment

Post navigation

One thought on “De beuk dr in in Botswana

  1. Sander Kroeze

    Paul,

    Van harte met je fantastische prestatie!
    Al die kilometers op de fiets door het Afrikaanse continent, ongelooflijk!
    Met Hollandse groet,
    Sander

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: