Maandelijks archief: april 2013

Livingstone of Victoria Falls….?

Het is nu zondagochtend 10.00 uur, het tijdstip dat ik op Schiphol zou zijn om vader en oom welkom te heten in de Hollandse lente. Ware het niet dat er bij hen enige verwarring is ontstaan over welk vliegveld zij nou vandaan vertrokken. Er zijn namelijk twee vliegvelden, een aan de Zambiaanse kant en een aan de Zimbabwaanse kant. Helaas kozen zij voor de verkeerde kant en eenmaal aangekomen aan de goeie kant (inclusief drie taxi’s voor de grensovergang en met alle hun tassen en fietsen) misten zo op het nippertje hun vliegtuig. Gelukkig hebben ze kunnen regelen dat ze vandaag alsnog vliegen en komen ze maandagmiddag aan. Vervelend gedoe, maar wel een avond extra krokodil op je bord.

Ook geeft het mij de mogelijkheid om nog even een eervolle vermelding te maken van de classificaties van mijn stiekem soms racende vader. Zelf zou hij dit niet willen vermelden maar trots als we zijn (en hij zelf stiekem natuurlijk ook wel is) de eindstanden:

Van Nairobi naar Mbeya (Masai Steppe): 18e plaats – 68 uur, 21 minuten en 27 seconden

Van Mbeya naar Lilongwe (Malawi Gin): 16e plaats – 27 uur, 11 minuten en 13 seconden

Van Lilonge naar Lusake (Zambezi Zone): 9e plaats – 38 uur, 19 minuten en 37 seconden

Een duidelijke stijgende lijn en in het laatste stuk zelfs best gekwalificeerde Nederlander! Een kleine voetnoot is dat de laatste fietsdag, stage 70, nog niet is meegerekend en dat hij misschien nog een plaatsje zal kelderen, maar toch top 10!!! Voor de overige uitslagen zie: http://user.tourdafrique.com/results/tour-dafrique/2013

Ten slotte nog twee foto’s van zijn microlight flight en het uitzicht op de falls dat daar bij hoort.

2013-04-13 15.40.24

2013-04-12 17.08.06

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

De laatste fietsdag naar de falls

Stage 70: Ruze Chalets – Victoria Falls = 150 km (11 april)

Vandaag laatste fietsdag. Ik neem me voor daar eens goed van te genieten. Als eerste vertrek ik. Na anderhalf uur komt de groep voorbijkomt waar ik gisteren ook mee heb gefietst en ik kan het toch niet laten aan te pikken. Hoewel ikzelf een redelijk tempo had gaat dit toch sneller. Vandaag iets meer meters omlaag dan omhoog, maar door de samenwerking komen we al voor het middaguur op de campsite aan, waar je de nevelwolken van de Victoria Falls kunt zien. Adele van tda organisatie heeft gevraagd of ik ’s middags bij zogeheten bikedonation wil zijn om 3 uur. Dat betekent dus nog wat rondhangen en voorbereiding voor vertrek want we hebben een hotel gereserveerd aan Zimbabwaanse kant in Victoria Falls en we zijn nu nog aan de Zambiaanse kant. Na de bike donation blijkt er nog een verrassing te zijn voor degenen die een goed doel ondersteunen waarvoor ik de Watoto Foundation van Noud van Hout had opgegeven. Ik hoopte die zo nog eens extra onder de aandacht te kunnen brengen. De verrassing voor mij was dat ik een vlucht mag maken van 15 min. boven de Victoria Falls in microlight vliegtuigje. Dat gaat zaterdagochtend om 7 uur gebeuren. Na bike donation op naar Zimbabwe. Had wel enige voeten in de aarde. Eerst een taxi naar de grens van Zambia. Dan een taxi voor paar km naar Zimbabwe waar we over een brug komen en de Falls kunnen zien liggen. Vervolgens visum regelen en nog een taxi naar het Victoria Falls Hotel met prachtig zicht op de dampende waterwolken en het bulderend geluid van de Falls.  In het hotel ontbreekt het ons aan niets. We vieren het einde van de tocht met heerlijk diner. We hadden iets met een naam van de Falls besteld waarop de vraag kwam of we wel krokodil lustten. Het was heerlijk.

 

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

De smoke that thunders in de achtertuin!

Het verslag van de laatste fietsdag en aankomst plus overtocht naar het ‘Victoria Falls’ hotel aan de Zimbabwe kant volgen nog, maar ik kan al wel vast het uitzicht vanuit mijn kamer met jullie delen:

The smoke that thunders (Tokaleya Tonga)

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

De laatste paar fietsdagen…

Stage 69: Soccer Camp – Ruze Chalets = 183km (10 april)

Vandaag staat de langste rit tot nu toe op het programma. De ochtend is behoorlijk koud maar ik heb geen zin om een extra jack aan te doen. Die moet je de rest van de dag ook weer meesjouwen op je fiets. Als de zon eenmaal op is wordt het gelukkig snel warm. Bij het vuur dat voor ontbijt nodig was zitten aantal mannen en kinderen zich op te warmen. Mijn handen zijn zo koud dat ik even als een pinguïn mijn armen op mijn rug sla. Alsof ik op de schaatsbaan sta. Eenmaal onderweg is de kou snel weg. Als een groepje rijders van zo’n 10 man voorbijkomt haak ik aan. Na 10 tot 15 minuten op kop te hebben gereden wordt er gewisseld en zo komt de lunch snel in zicht. Na lunch gaan we met dezelfde groep verder. Als iemands ketting breekt wachten we op elkaar, voor mij een mooie gelegenheid om een foto te maken. Het landschap is weinig interessant, af en toe komen we door een plaatsje waar door fietsers gevreesde speedbumbs liggen. Gezamenlijk wordt afgesproken 40 km voor einde nog een stop te maken om wat te drinken. Als je kopwerk moet doen is het behoorlijk aanpoten. Gelukkig kan ik het tempo goed bijhouden. Op het eind wordt er nog gesprint. We blijken gemiddeld 30 km per uur te hebben gefietst. Voor mij was de mooiste fietsdag hoewel ik me telkens voorhoud dat ik hier niet ben om zo snel mogelijk door Afrika te fietsen. Af en toe wat racen moet kunnen. Ik probeer voor Henri op de campsite nog een chaletje te krijgen, maar die blijken allemaal al gereserveerd. Voor het laatst moet hij nog eens zijn tent opzetten wat meestal de nodige tijd vergt.

Stage 68: Lusaka – Soccer Camp = 158 km (9 april)

Al om 4.45 belt de portier dat de taxi klaar staat om ons naar het tda camp te brengen. Een half uur te vroeg weliswaar, maar dit keer weet de taxi ons wel meteen naar het goeie adres te brengen. Het ontbijt werd zo vroeg nog niet in het hotel geserveerd dus doen we het met het gebruikelijke bord pap. Op de zogeheten ridersmeeting krijg ik niet mee dat de eerste afslag op de rotonde niet is aangegeven met oranje lint. Dat zou na 9 km zijn. Omdat ik dan nog maar 8 km heb geteld rij ik door. Al snel gemerkt dat ik verkeerd zit. Dus maar weer terug. Ik sluit me aan bij een groepje fietsers met een redelijk tempo. Uiteindelijk ontstaat er nog een kleiner groepje en wordt er stevig doorgereden tot de lunch die wij vrolijk om negen uur ’s ochtends nuttigen. Het wordt steeds warmer en het wordt ook vlakker.  Met beetje rugwind maakt dat de afstand van 158 km wat gemakkelijker te overbruggen. Ik kies ervoor in eigen tempo door te rijden en af en toen nog eens een foto te maken. Al vroeg in de middag op campsite wat weer een plaatselijk voetbalveld waar ’s avonds nog wel gevoetbald moet worden. Maar we mogen onze tenten toch aan de rand van het veld opzetten en we zitten zo waar op de eerste rang voor de voetbal wedstrijd. Helaas blijkt vandaag een van de rijders een botsing te hebben gehad met fietser die aan verkeerde kant van weg reed. Hij heeft het er met een hersenschudding en sleutelbeenbreuk vanaf gebracht en zal niet meer verder kunnen fietsen. Zo snel kan dus iets gebeuren. Nog 2 fietsdagen.

Rustdag Lusaka (8 april)

Een rustdag begint met uitslapen tot 7, ontbijten in het hotel en het gebruikelijk wasje fietskleding. Het hotel is uitstekend, wifi werkt nu eens echt en dat is erg prettig om alle berichten te kunnen versturen. Het hotel ligt in een grote shopping mall. Daar is echt alles te koop wat in Nederland ook te koop is. Bij de Spar doe ik wat inkopen en bij de bank wissel ik wat geld en dat vergt enge tijd omdat er nog lange rijen voor de kassa staan zoals wij dat kennen van het postkantoor. Die hebben ze hier ook een, maar in dit geval een kleine uitvoering. Ik heb wat postzegels kunnen kopen om kaarten te versturen. Die kaarten vond ik weer in mooie boekhandel waar ik ook een mooie kaart van Zuidelijk Afrika vond. Helemaal gelukkig mee. Na de middag volgen dan toch weer de voorbereidingen voor volgende dag want de wekker staat alweer om 4.30.

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Baobab

Deze (niet zelf gemaakte foto) wilde ik jullie niet onthouden. Een prachtige baobab boom, die staan hier wel meer langs de kant van de weg!

Baobob1

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Van Lilongwe naar Lusaka

Stage 67: Jehova School Camp – Lusaka 104 km (7 april)

We blijken redelijk op hoogte te zitten en een slaapzak is vanwege kou hard nodig. Geen kouderecord zoals in Nederland maar als ik om zes uur vertrek dan is het behoorlijk fris. Meteen al stevig klimmen als warming up. Er hangen lage wolken en af en toe rijden we zelfs in de mist. Mijn fietsmetertje valt van mijn fiets en vandaag rij ik weer eens even zonder. Vandaag is het een relatief korte afstand naar Lusaka en de race gaat tot de lunch vandaag zodat er niet in de stad geracet hoeft te worden. Ik verteer de bruine bonen van de avond tevoren of misschien de pap maar moeizaam.  Het eten is overigens altijd geweldig verzorgd en dat voor zo’n grote groep. Zeer smaakvol en afwisselend. Ook voor de vegetariërs. Na de lunch in relatief rustig tempo naar Lusaka met de wind in de rug. Ik heb ondertussen wel een beetje last van mijn linkerknieholte gekregen dus ik kan rustdag in Lusaka goed gebruiken. In Lusaka mis ik het einde route en rij 5 km te ver door. Dat krijg je als je fietsmetertje niet werkt. In Lusaka hebben we een hotel gereserveerd en voordat de taxichauffeur het hotel heeft gevonden hebben we half Lusaka gezien. Uiteindelijk is het maar een paar km van de tda campsite maar die afstand bepaalde de taxirekening helaas niet.

Stage 66: Luanga Bridge – Jehova Camp = 124 km (6 april)

In het hutje heerlijk geslapen, de beste nachtrust tot nu toe,  alhoewel dat over algemeen toch wel goed is. Alweer vroeg vertrokken na het gebruikelijke bord pap met veel ingrediënten. Het gaat nogal op en af met flinke klimmetjes.  Het landschap heeft veel weg van Ardeche in Frankrijk. Opvallend dunbevolkt en ook weinig kinderen hier. De mensen lijken iets minder opdringerig dan in Malawi.  Een groot verschil met Malawi is echter dat je als fietser hier in Zambia geen recht op de weg lijkt te hebben. Als er verkeer achter je aankomt rijden ze je nagenoeg van de weg ook al is er geen tegemoetkomend verkeer. Opvallend is ook dat fietsers hier rechts rijden (verkeer in Zambia is links) net als voetgangers die in Nederland aan andere kant van de weg lopen. Dat betekent dat je moet oppassen dat je geen botsing met een tegemoetkomende fietser krijgt. Na de lunch vandaag het geluk van rugwind en minder steil dan voor lunch. Na de lunch blijkt ook een van mijn hydraulische remmen stuk. Er is een kabel doorgeschuurd door een onderdeel van het fietsmetertje. Met alleen een achterrem gaat het ook wel maar gelukkig weten de mechanics van de tda het te maken, ook al zijn ze niet echt bekend met systeem.

Stage 65: Petauke – Luanga Bridge = 171 km (5 april)

Vandaag hopelijk zonder ongeregeldheden de eerste racedag sinds Lilongwe waar nieuwe sectie is begonnen. Al meteen vertrokken en lange tijd rijd ik als eerste. De plaatselijk bevolking kijkt dan nog verrast. Als kinderen blanken zien roepen ze consequent ” How are you”. Nu iets minder maar het is ook nog vroeg. Al na 3 uur fietsen lunch op 80 km bereikt.  Wel wat vroeg als je bedenkt dat het nog maar 9 uur is. Na de lunch nog 2 uur behoorlijk doorgefietst in een groepje met twee andere fietsers. Onderweg heb ik geen tijd genomen voor het nemen van foto’s. Henri had lunchtruck genomen en we komen samen nog net zo vroeg aan dat we een hutje als onderdak kunnen krijgen. Eigenlijk was alles vol maar vanwege annulering van een reservering hadden we geluk. Hoewel dat relatief is gezien de exorbitante prijzen die de van oorsprong Nederlandse eigenaar rekent. Dat merkt ook de Lonely Planet op. Wel een prachtige plek aan de Luanga River. De overkant van rivier blijkt Mozambique te zijn.

Stage 64: Chipata – Petauke = 176 km (4 april)

We hebben vandaag een flinke tocht op het programma. Na een vroeg vetrek ben ik om negen uur ik al bij de lunch maar daar aangekomen moesten we drie uur wachten omdat in Katete, het plaatjes verderop, ongeregeldheden en demonstraties waren. De ongeregeldheden zouden te maken hebben met een moord van een paar weken geleden waar de politie niet genoeg aan heeft gedaan. Na drie uur wachten konden we onder politiebegeleiding door. In Katete was ondertussen veel politie en ook legereenheden gearriveerd die we bij vanaf de lunchplek voorbij hadden zien komen. In Katete zelf was het rustig maar 500m daarbuiten stonden veel mensen die een wegblokkade hadden gemaakt van brandende autobanden. Wij moesten meteen naar de kant en in de lucht schiettende militairen vanaf rijdende voertuigen gingen op de blokkade af. Best beangstigend. Na tijdje in konvooi met politie begeleiding was het weer rustig. Langs de kant van de weg lagen een aantal opgepakte demonstranten die door de politie onder controle gehouden werden. Een bijzondere ervaring en daarna moesten we nog 90km fietsen. Ben eerst een stuk met de racers mee gereden maar dat ging uiteindelijk te hard, zeker toen het iets steiler werd. In de middag kwamen we toch nog aan op de campsite waar ik nog twee huisjes kan reserveren.

Stage 63: Lilongwe – Chipata = 152 km (3 april)

Om 5.45 uur wordt het ontbijt  geserveerd op de campsite en dat betekent dat we al vroeg uit het hotel weg moeten om op tijd te zijn. Op mijn fiets neem ik de nodige bagage mee en rij nog bijna in het donker die ene kilometer bergop en ben ruim op tijd voor koffie en ontbijt. Dit keer geen dreigende wolken maar een wolkeloze hemel bij vertrek. Ook de wind staat niet tegen en het is zelfs redelijk vlak. Terwijl wij Lilongwe uitrijden komen ons opvallend veel fietsere tegemoet met stapels hout of zakken houtskool op de bagagedrager. Onbegrijpelijk hoe men ook daarmee kan fietsen. De lunch die na 80 km was , is al snel bereikt. Daarna op naar de grens met Zambia. Onderweg worden we door heel veel kinderen bepaald niet vriendelijk begroet en wordt er gebedeld om geld. Het herinnert mij een beetje aan Ethiopië, maar er vliegen geen stenen door de lucht. De grensformaliteiten met Zambia verlopen voorspoedig. Het verschil met Malawi is opvallend. Veel minder kinderen op straat en de kinderen hier gaan naar school. In Malawi lijkt onderwijs aan heel veel kinderen voorbij te gaan. We kamperen op een redelijk luxe campsite met mooie douches en toiletten. Er blijkt in de bar ’s avonds een karaoke te zijn dus ik zet mijn tent zover mogelijk weg. Hopelijk dit keer rustiger nacht dan een paar dagen geleden.

2 rustdagen in Lilongwe (1en 2 april)

Sja wat moet je melden over rustdagen als het om fietsen gaat? Zoals gebruikelijk de fietskleren zelf gewassen en weer even terug naar tda campsite een kilometer van ons hotel vandaan. De weg gaat geleidelijk bergop en wat mij betreft is bergop lopen vermoeiender dan bergop fietsen. De wifi verbinding op tda campsite is heel redelijk en dat maakt de communicatie een stuk gemakkelijker. Soms toch wel frustrerend als het niet werkt. Klein onderhoud aan fiets en fietsmetertje dat door nattigheid waarschijnlijk was uitgevallen weer aan de praat gekregen. We zullen zien voor hoelang het nu zal werken. Ik ben er al aan gewend geraakt zonder te fietsen zonder me ongelukkig te voelen. Als we aan het eten zijn gaat het regenen.  Niet zomaar maar met bakken. We zitten onder golfplaten dak en het gekletter is zo hard dat je elkaar bijna niet meer verstaat. Op de 2e rustdag staan we al om zeven uur op de golfbaan waar we nou niet bepaald sierlijk spelen maar wel even iets anders hadden om ons over druk te maken dan over tda gebeuren. Daarna Lilongwe een beetje verkend en op zoek gegaan naar een bikeshop waarvan Anke me een foto gestuurd had. Iemand van het hotel kon me aan de hand daarvan zo vertellen waar ik moest zijn. De rest van de dag wat voorbereidingen getroffen voor de volgende 5 fietsdagen.

Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.