Malawiaanse miezer en mooie vergezichten

Stage 62: Kasungu- Lilongwe = 131 km (31 maart)

Om zes uur, net als het licht is geworden, vertrokken na een onrustige nacht. De binnenplaats van het hotel mag dan wel mooi gras hebben om je tent op te zetten, maar de disco die er is dreunt lekker door in mijn tent. Dat duurt tot elf uur (wat dus laat is voor onze begrippen). Als ik op pad ben heb ik niet echt het idee dat het eerste paasdag is. Het leven gaat gewoon door zoals anders. Er is redelijk wat fietsverkeer op de weg. Na een half uur kom ik door een dorp waar ik mensen zie die er in hun paasbest lijken bij te lopen. Ik rij in mijn eentje een redelijk tempo maar ik wordt door een locale fietser bijgehouden zelfs als ik mijn tempo af en toe verhoog. Fietsen kunnen ze hier wel. Regelmatig zie je in dorpen fietsreparatie winkeltjes onder een boom. Langs de kant van de weg vindt je ook heel veel tomatenverkopers maar er lijkt niemand te zijn die voorbijkomt om wat te kopen. Ik bewonder de moed, die zou mij in de schoenen zaken, zeker als je ziet dat er zoveel staan. Tot de lunch behoorlijk doorgefietst en zelfs een stuk bij de racers aangeklampt, maar dat tempo is toch te hoog gegrepen voor mij zeker als het iets steiler omhoog gaat. Na de lunch doe ik rustig aan en laat een locale fietser met op de bagagedrager vastgebonden mekkerend geitje voorbijgaan om er een foto van te maken, maar die gaat ineens zo snel dat hij al een dorp in is verdwenen voor ik hem kon inhalen. Het ziet er wel een beetje zielig uit, maar het toont wel aan dat hier alles per fiets kan worden vervoerd. Al op 20 km kun je Lilongwe in de verte in een dal zien liggen. Een prachtige rustige afdaling en eindelijk weer eens wind mee die hele dag behoorlijk heeft tegen gezeten en het stiekem toch nog tot zware dag maakt. In Lilongwe hebben we twee rustdagen en slaan we ons kamp op in een hotelkamer in buurt van de tda campsite.

Stage 61: Luviri School – Kasungu = 107 km (30 maart) 

Hoewel het niet heeft geregend is de tent toch drijfnat door de condens. Zoals gebruikelijk is geworden beginnen we met miezerig weer afgewisseld met regen. We weten inmiddels niet beter. Ook dat het weer snel opklaart zoals ook vandaag weer gebeurt. Ik fiets met Henri in stevig tempo naar de lunch. Daarna rij ik nog zo’n 45 km alleen die 55 km blijken te worden omdat route niet helemaal goed was aangegeven. Onderweg staan zoals gebruikelijk veel kinderen langs de weg die een minder vriendelijke toon hebben dan in Tanzania. Er wordt veel gebedeld om geld en de gebruikelijke vraag waar je naar toe gaat en hoe je heet. Als je een groep kinderen toeroept: ” munire” dan roepen alle kinderen tegelijk, alsof ze een commando krijgen : ” jawe” of zoiets. Erg bijzonder. Al voor de middag kom ik aan op de kampeerplek en zet mijn tent op op het binnenterrein van een hotel. Voor Henri reserveer ik een goed bed en maak dankbaar gebruik van de badkamer die daar bij hoort. De rest van de middag plak ik een aantal banden en doe het rustig aan, het ijkt wel een halve rustdag.

Stage 60: Mzuzu – Luviru School = 124 km (29 maart)

Vandaag wederom behoorlijk wat klimwerk met 2000 hoogtemeters te overbruggen. Mijn fiets handschoenen heb ik weggegooid. Bij natte weersomstandigheden gaven ze zo zwart af dat het iemand de opmerkte dat ik wel een local leek… Het duurt dagen voor ik het zwarte goedje eraf gewassen krijg. We starten in dikke miezer regen en de wolken trekken laag over waardoor we regelmatig in de mist rijden. Als na een tijdje ineens de zon doorbreekt dan blijken er prachtige bergruggen tevoorschijn te komen. Na de lunch eerst weer mist en regen maar daarna toch echt zon. Na 7 uur onderweg te zijn geweest toch al om 1 uur over. Dat lijkt vroeg maar we staan hier om half vijf op en om half acht de tent in. We kamperen bij een school op een voetbalveld met weer heel wat omstanders. ‘ s Avonds koelt het lekker af omdat we op 1800 meter hoogte zitten.

Stage 59: Chitimba Beach – Mzuzu = 136 km (28 maart)

‘s Nachts is het behoorlijk gaan regenen en als ik wakker wordt is het nog niet opgehouden. We hebben geluk dat we in een cabine slapen en geen natte tent hoeven in te pakken. We ontvangen routeaanwijzingen voor de dag en eten ons ontbijt in de regen. De eerste 25 km is een tijdrit bergop. De laatste 10 km hiervan is een klim van gemiddeld 6 %. In de stromende regen vertrek ik en na anderhalf uur houdt het pas op als ik bijna boven ben. Het uitzicht is prachtig en we passeren onderweg veel watervallen. Halverwege zitten paar apen langs kant van de weg me aan te kijken. Ze snappen er niets van die gekke mensen in strakke pakjes op twee wielen. Sja wie snapt dat wel? Na de tijdrit liggen er nog eens 110 km voor de boeg. We cruisen door een schitterend weids landschap, met de wind in het gezicht en af en toe wat fikse klimmetjes. Met een paar anderen meegereden en afwisselend rijden we op kop. In begin van middag kom ik al op de campsite aan bij een hotel, waar zelfs nog kamer beschikbaar was die ik mooi voor Henri kon reserveren. Die kwam met al het klimwerk wat later aan en was blij dat hij geen tent meer op hoefde te zetten.

Rustdag in Chitimba Beach (27 maart)

Hoewel we nog maar twee dagen hebben gefietst komt de rustdag toch wel gelegen. Tijdens rustdagen houdt de TDA kok ook rust en moeten we zelf voor ons eten zorgen. Dat betekent over het algemeen dat we een kijkje kunnen nemen in de lokale keuken. Maar in dit geval zitten we met zijn alle op een prachtige camping aan het meer met één restaurant, waar we nu met de hele TDA crew van afhankelijk zijn aangezien er geen ander restaurant in de buurt is. Om 6 uur ‘s ochtends staat al menig hongerig fietser klaar om zijn bestelling op te geven terwijl men pas vanaf 7 uur serveert. Zo gaat dat met een groep hongerige leeuwen… Voor ons betekent het een flinke tijd wachten op ons ontbijtje. De rest van de dag is kwestie van onderhoud tent, fiets en wat wassen en ook wat lezen en zelfs zwemmen in het aangename Lake Malawi. Aan het eind van de dag zitten we weer met zijn allen in hetzelfde restaurant en hebben ondertussen bijna alles wat op de menukaart staat al een keer besteld.

Advertisements
Categories: Uncategorized | 1 Comment

Post navigation

One thought on “Malawiaanse miezer en mooie vergezichten

  1. tonvandervegt

    Dag Paul en Henri,

    Ik lees jullie ervaringen met genoegen. Ben het eens dat het verblijf op Chitimba-campsite aangenaam is. Leuk dat Eddy en Karmen exploitanten zijn van Limburgse komaf. Ja die klim vanuit het dal bij het Lake Malawi in 20 kilometer naar 1691 meter is een fikse klim. Met Femke Nelissen ben ik vlak voor Lilongwe vorig jaar ook een Paas-optocht tegemoetgereden met wel 1500 geestdriftige kerkgangers.
    Verder beleef ik jullie verslag alsof ik met jullie meefiets. Ik kan me alle omschreven plekken voor de geest halen. In Lilongwe kregen wij tijdens 2 rustdagen in 2012 een regenbui die 3 uur duurde.
    Mijn tent hield het tijdens die testdagen uitstekend. Ik mag dan in 2012 de EFI-award niet gehaald hebben maar ben wel de trotse bezitter van de EFNIAT (every fucking night in a tent).
    Het valt met de neerslag voor jullie dit jaar wel een beetje tegen. Sterkte gewenst. Volgens mij komen er nu in totaal nog 9 schitterende etappes.In Zambia.
    Op de Campsite aan de Ruanqwa River, beheerd door een Eindhovens echtpaar, wacht jullie een heerlijk koud pilsje voor slechts 1200 Zambiase Kwatschas (dat is ‘n dikke 3 dollar). Geniet van Lusaka Great Eastern Hotel en het zwembad en jullie verblijf in Livingstone.

    Groeten Ton van der Vegt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: