Rust en laatste klim en afdaling (!) naar Malawi

Stage 58: Karonga – Chitimba = 92 km (26 maart)

De ochtend  begint slecht want telefoon Henri blijkt te zijn verdwenen. Waarschijnlijk heeft de avond tevoren ergens neergelegd waar die voor het grijpen lag. Wel heel vervelend. We hebben advies gekregen in de plaats waar we nu zijn wat snacks te kopen omdat in Chitimba Beach waar we naar toe gaan voor een rustdag maar beperkt te eten is. Na het snackshoppen beginnen we aan een vlakke weg. Er is weinig autoverkeer maar wel heel veel fietsers, sommigen gaan zelfs harder gaan dan wij. Na een uur trappen steekt er weer een straffe wind tegen op. Telkens prachtig uitzicht op Lake Malawi. Het is vandaag maar 92 km maar door de tegenwind wordt het voor menigeen nog onverwacht zwaar. De Nederlanders en Denen zijn wind wel gewend. Ik kom al voor de middag op prachtige locatie aan Lake Malawi aan. Er zijn een aantal cabines die door de eerst aankomenden al zijn bezet, maar gelukkig had Anke er al een voor ons gereserveerd. De  eigenaar van Chitimba Beach blijkt een Nederlander uit Meijel te zijn. Dat schept een band en hij geeft me het wachtwoord van wifi.  De rest kan alleen inloggen via laptop, want als iedereen met zijn smartphones op Internet zit wordt de verbinding veel te traag. Maar door mijn Limburgse broederschap heb ik toch wat berichten en foto’s kunnen versturen om jullie op de hoogte te houden van de Afrikaanse wederwaardigheden. Nu eerst een duik in Lake Malawi!

Stage 57: Mbeya – Karonga = 162 km (25 maart)

Om zes uur ontbijt om vervolgens al ons spul een paar honderd meter mee te sjouwen naar het TDA kamp. Bij de ochtendlijke ridersmeeting blijkt dat we ongeveer in 20 km zo’n 900 meter moeten klimmen om Mbeya uit te komen en om in Malawi terecht te komen. De klim is lang maar erg mooi. Het gaat regelmatig afwisselend omhoog en omlaag. Daadwerkelijk schitterend landschap en dat blijft de hele dag zo. We worden ook nog getrakteerd op een lange afdaling. Ik mis bijna de lunch omdat ik dacht nog 10 km verder te moeten, mijn fietsmetertje is nog steeds buiten gebruik… Freek  zou hem goed hebben ingesteld en vanochtend van hem terug gekregen, maar ik heb hen nog niet kunnen bevestigen. Vanwege de grensperikelen om in Malawi te komen is het vandaag geen racedag en zo zie ik bij de lunch alle racers die normaal supersnel zijn. Ik wacht op Henri en samen fietsen we verder. We dalen steeds verder af en kunnen Lake Malawi zien liggen. De omgeving blijft prachtig.

Vlak voor de grens laat ik me nog even afzetten door een malafide geldwisselaar om mijn laatste overbodig geworden Tanzaniaans geld te ruilen voor Malawiaanse kwacha’s. De grensformaliteiten verlopen redelijk snel voor Afrikaanse begrippen. Daarna over eindelijk weer een vlakke weg, maar de Hollandse heuvels steken de kop op en we hebben flink wind tegen met nog ruim 50 km te gaan. We worden regelmatig gevolgd of voorafgegaan door locale fietsers die met een versnelling en bagage achterop toch 25 tot 30km per uur rijden. Het doet me denken aan de jaren zestig toen ik op de fiets met terugtraprem voor het eerst naar Zuid Limburg ging. Wel handrem erbij voor geval ketting eraf zou lopen en terugtraprem niet zou werken. Dat bleek toen ook nodig te zijn. Aan het eind van de middag komen we op de campsite aan vanwaar we Lake Malawi in de verte kunnen zien liggen.

Rustdag Mbeya (24 maart)

Hoewel ik prima in een tent slaap is het na 8 dagen ook wel fijn in een bed te slapen. Anke heeft voor ons in een hotel gereserveerd 200 meter van het hotel waar TDA tenten haar heeft opgeslagen. Het blijkt een soort appartement te zijn met grote kamer met keuken en heel groot gemeenschappelijk verblijf. Het ziet er prachtig uit maar de blinkende schijn bedriegt een beetje want als je gedoucht hebt staat de badkamer blank en de trap verschilt in hoogte van treden wat je tred een beetje uit balans uit brengt. Maar een bed is een bed. De fietskleding hebben we zelf gewassen in de keuken en buiten over het balkon gehangen. De hoteleigenaar is daar niet helemaal gelukkig mee vertelt ons dat dat niet de bedoeling in. Gelukkig is de Afrikaanse zon zeer gedreven in het drogen van kleren en was het al bijna droog. Voor de rest van de dag waren we druk om communicatie met het thuisfront tot stand te brengen. Wifi zou in heel Mbea zijn uitgevallen. Op een of andere manier lukt het toch nog wat berichten te versturen en zelfs een paar foto’s. De rest van de dag bestaat uit fietsonderhoud wat na de modderdagen hard nodig. Ook zet ik mijn snelle banden er weer op want vanaf nu alleen nog maar asfalt!

Advertenties
Categorieën: Uncategorized | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: