Tanzaniaanse modder

Stage 56: Makongolosi – Mbeya = 109 km (23 maart)

Midden in de nacht om 4 uur vertelt mijn telefoon dat de batterij op is en bijgeladen moet worden. Omdat het ook mijn wekker vat ik niet meer echt slaap. Henri had ook geen wekker meer en uiteindelijk was ik dat. Het gaat een zware dag worden omdat er meer dan 2000m geklommen moet worden. Op zichzelf wel te doen maar de weg is werkelijk erbarmelijk slecht met heel veel stenen. Na 4 en half uur fietsen bij lunch en dan gaat het klimmen pas echt beginnen. Na eerste klim kom ik uit op een smalle hoogvlakte waar je naar beide kanten ver naar beneden kunt kijken. Tot nu toe mooiste punt van de tocht.  Daarna door naar 2400 meter over een van de hoogste wegen in Afrika.  Als je denkt nog lekker 13 km te kunnen afdalen is dat een lelijke misrekening. Hoewel de Chinezen wel bezig zijn een asfalt weg aan te leggen, waren ze hier nog niet geweest. Constant uitkijken voor grote stenen en gaten. Dus bijna even langzaam naar beneden als naar boven. Voor vijven Mbeya bereikt naar zware fietsdag en daar was ik niet alleen in. Sommigen vonden dit zwaarste rit van tocht tot nu toe. Gelukkig daarna naar hotel voor rustdag. Na acht dagen wel verdiend.

Stage 55: Village Camp – Makongolosi = 120 km (22 maart)

De tent kan droog worden ingepakt en iets over zeven uur gaan we op pad. We hebben afgesproken met elkaar dat ieder zijn eigen tempo rijdt. Het gaat redelijk vlotjes. Weinig te zien als we door bosgebied fietsen. Na een korte lunch volgt een behoorlijk lastig stuk naar de campsite. Nagenoeg geen foto’s gemaakt omdat batterij telefoon bijna leeg is en telefoon tot morgen nog mee moet. De campsite is weer het plaatselijke voetbalveld en de belangstelling voor ons is nog groter dan elders.

Stage 54: Game Post 2 – Village Camp = 128 km (21 maart) 

Elke dag heeft weer een nieuwe verrassing. Na de hele avond regen en de hele nacht regelmatig een bui, kan ik net tussen de buien door een mijn natte tent inpakken. Na ontbijt toch maar op weg nog steeds in regen. De weg is een enorme modderboel. Het is glibberen en glijden en alles zit onder de modder. Na twee uur gaat de regen over in stromende regen. Wanneer de lunchtruck passeert word ik bijna van de weg geduwd doordat de truck ineens eens tuk wegglijdt. Het blijft oppassen. Achteraf blijkt dat twee rijders bij valpartij sleutelbeen hebben gebroken of zwaar gekneusd. Na 4 uur regen wordt het eindelijk droog en na de lunch is het weer beter en de weg ook, al blijft het uitkijken. Acht en half uur na vertrek kom ik in kamp aan. We zitten al honderden kilometers op weg naar Mbeya , maar verkeer komen we nauwelijks tegen. Hoogstens 3 of 4 auto’s op een dag. Wel een aantal dorpjes waar ondertussen alle kinderen langs de weg staan. Als ik dan “Jambo” roep dan klinkt in koor uit wel 20 kinderkelen tegelijk hetzelfde terug.

Stage 53 Game Post 1 – Game Post 2 = 114km (20 maart)

Na een hele avond regen de ochtend begonnen met het inpakken van natte spullen en een heel natte tent. De truck die de lunch verzorgt vertrekt al vroeg omdat wordt verwacht dat de weg moeilijk begaanbaar zal zijn vanwege de regen. Het is droog en de eerste 10 km gaan heel soepeltjes. Dan komen we in de echte modder terecht.  Een enkeling fietst, de rest loopt. De klei blijft met dikke klonten tegen de remmen hangen en zelfs als ik loop draaien de wielen niet. Ik kom een vrachtwagen tegen die voor de helft in de sloot ligt en een bus is ook van de weg geraakt. Met takken en houwelen probeert men met 25 man die weer op de weg te krijgen. Later zal blijken dat de dinnertruck daardoor enige uren vertraging oploopt. Wanneer de weg zo blijft komen we nooit 114 km ver. Gelukkig krijgen we na 5 km weer normale weg en na 3 uur fietsen kom ik bij de lunch aan. Helaas heb ik geen foto’s kunnen maken, de batterij van telefoon is leeg en bovendien had ik al moeite genoeg mijn fiets mee te sleuren. Na de lunch over afwisselend betere en slechte stukken weg. Het blijft een verademing in Tanzania te fietsen. Mensen zwaaien en lachen allemaal en zelfs een paar schoolklassen staan te juichen voor de ramen als ik voorbij kom. Als ik rond 2 uur op het plaatselijke voetbalveld van een dorp arriveer blijkt iedereen te wachten op de truck die nog vast zit. Alles loopt daardoor wat vertraging op. Henri was ik in modder al kwijt geraakt en na een korte lift en verwijdering van een zijn spatbord is hij toch nog tijdig binnen. Ik sta met mijn tent aan de rand van de kampeerplaats en dat geeft veel bekijks zoals de foto’s laten zien. Spullen moeten wel bewaakt worden want ook vannacht zijn sommigen spullen kwijtgeraakt die men buiten de tent had laten staan.

Stage 52: Puma Camp – Game Post 1 = 104 km (19 maart)

De regen is gelukkig opgehouden maar er hangen wel heel veel heel donkere wolken in de lucht. Dit keer voor de verandering een keer zonder pech vertrokken. De vorige dag bleek een van de riders (Huber) hard gevallen te zijn en in een ziekenhuis in de buurt opgenomen te zijn. Het kwam niet door voorbij razend verkeer maar doordat hij een bij wilde wegslaan. Het verkeer is namelijk behoorlijk roekeloos en ik vind het opvallend dat sommige fietsers toch naast elkaar blijven rijden. Na de lunch houdt het asfalt op en beginnen we aan een door de regen moeilijk begaanbare offroad weg die over 400 km in Mbeya uit zal komen. Ondanks de modderweg is het een prachtige tocht. ik ben al vroeg op de campsite maar mijn bagage laat nog even op zich wachten. Henri blijkt onderweg een lekke band te hebben gehad maar met enige hulp komt hij toch op tijd aan in kamp. Aan het eind van de middag begint het te regenen en dat houdt voorlopig niet op.

Stage 51: Katesh – Puma camp = 119  km (18 maart)

De hele nacht heeft het behoorlijk gewaaid. Mijn tentje heeft het goed gehouden ondanks dat er veel aan wapperde. We beginnen de derde ochtend op rij met pech. Als Henri wil wegrijden blijkt zijn band leeg. De route is prachtig en het is een genoegen om door Tanzania te rijden zeker als je dat met Ethiopië vergelijkt. Mensen lachen en zwaaien vriendelijk en iedereen zegt ” Jambo”. Het weer is zonnig en uiteraard moet er regelmatig geklommen worden. Na 70 km is de lunch en daarna snel door. De campsite is ergens in een weiland 3 km buiten Puma Village. Morgen houdt het asfalt op en dat betekent voor menigeen banden wisselen. Dat had ik 3 dagen geleden in al mijn enthousiasme al gedaan. Na het eten begint het te regenen. Dat belooft wat voor morgen op onverharde wegen…

Stage 50: Magugu – Katesh = 95 km (17 maart)

Vannacht onrustige nacht. Om 3 uur pakte politie vlakbij mijn tent nog een diefje op. Er was vlak bij mij in de buurt een tas gestolen. Ook al stond mijn fiets in de voortent, het slaapt toch niet helemaal. rustig. Al bij tijds ontbijt op en vertrokken met heel veel dreigende wolken. Na 25 km begint vandaag een tijdrit van 25 km met het nodige klimwerk. Bij het vertrek merkte ik dat er een spaak van mijn achterwiel was geknapt en het wiel daardoor wat aanliep. Bovendien had ik al een paar dagen geleden de offroad banden erop gelegd omdat ik dacht dat alles offroad zou zijn.  Ik het natuurlijk toch niet laten om mijn best te doen en zo werk ik  26e geworden van de 42e. Na de lunch rustig naar kamp gefietst door prachtig vruchtbaar groen land. We kamperen op bijna 1500m hoogte. Precies het aantal meters dat we vandaag ook omhoog zijn gegaan. Het kampement bevindt zich naast een hotel in Katesh. Alleen de snelsten hebben een kamer maar daar was ik overigens niet op uit. Ik geniet zowaar van het camperen met prachtig uitzicht vanuit tent. Wel weer nodige kinderbekijks en opletten op je spullen.

Stage 49: Arusha – Magugu = 145 km (16 maart)

Na 3 rustdagen gelukkig weer op de fiets. Om 5.45 al aan het ontbijt in ons hotel en gelijk daarna een taxi waarmee we hadden afgesproken staat om 06.00 klaar zodat we op tijd in tda campsite konden zijn voor de riders meeting. Bij aankomst blijkt mijn band lek te zijn, niet echt bevorderlijk voor een goed humeur. Gelukkig kon ik de binnenband snel vervangen en rijden we alsnog als eersten weg omdat we al hadden ontbeten. Als we Arusha uit zijn rijden we door prachtige landschappen. De weg is redelijk en we rijden lange tijd op een weg die nog in aanleg is. Lekker rustig maar wel een soort van grind aangezien het asfalt nog gelegd moet worden. Na 80 km lunch en daarna nog lange tijd over een net nieuw aangelegde asfaltweg. Het is redelijk vlak met prachtige vergezichten. We komen al vroeg aan op de campsite, het plaatselijke voetbalveld, met heel veel belangstelling van locale bevolking. Overigens hadden we de afstand afgelegd met een gemiddelde van net boven de 24 km/u, dat wilde ik jullie toch niet onthouden.

Advertisements
Categories: Uncategorized | 1 Comment

Post navigation

One thought on “Tanzaniaanse modder

  1. Hi Paul,I tried to comment but I do not know if it registered. You seem to have had it tough of late. I remember the ride from Mbeya as being one of the best of the whole tour. I hope you enjoy it and keep safe. Thank you for sharing the photos and your experiences and I look forward to hearing more. Best wishes,
    Eric (Olverson).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: