Jambo!!

Zondag 4 maart. Lava Rock Camp- Matsabit 87 km.

Vandaag staat de moeilijkste stage op het programma. De weg is onbegaanbaar door de keien. Er zijn 2 diepe sporen en wil je van spoor veranderen dan moet je afstappen. Bij aankomst gisteren in het camp vond ik het gekkenwerk en nu moet ik weer. Na een veel te warme nacht voor zevenen op pad gegaan. De lunch staat na 36 km gepland en na 3 uur ploeteren kom ik daar aan zonder echt te vallen. Clips voor de schoenen durf ik vaak niet te gebruiken. Hoe abominabel slecht de weg is kun je nauwelijks beschrijven. Je moet het zelf hebben ondervonden (dat is echt niet te doen inderdaad!).

De weg is niet alleen slecht maar klimt in totaal 1000 meter. Ook dat is naast de hitte van 40° nog wel te overleven maar de stormachtige tegenwind maakt dat ik uiteindelijk met een gemiddelde van 11 km per uur na bijna 8 uur fietsen en 9 uur onderweg zijn aan het einde van de middag aankom. We logeren bij zusters 3 km buiten Marsabit en zij zorgen ook voor het eten. Prima verzorgd maar om half acht heb je na zo’n dag fietsen al drie doden gestorven. Foto van vervoer in Kenia. Van lava rock camp. Van onderweg als ik onder een boom uitrust en van een krater.

Zaterdag 3 maart. Sololo-Lava Rock Camp. 84 km.

Gisteren blijkt Klaus, een 60 jarige Deen, met wie ik regelmatig contact had, te zijn gevallen en zijn heup te hebben gebroken. Hij is teruggebracht naar Moyale en vandaar naar Nairobi gevlogen. Dat is even schrikken en voor mij reden extra voorzichtig te zijn. Mijn vering van mijn voorwiel is weer defect maar voor vertrek en bij lunch oppompen (de vering kun je ook oppompen…) is voldoende om over te komen. En die vering is ook hard nodig. Tot lunch is er nog redelijk te fietsen, maar na lunch als de lava rock begint is het vechten voor elke meter. Met 10 tot 12 km per uur ga ik nog altijd harder dan de Nijlgorge-klim, houd ik me voor. Om zeven uur gestart en net voor de grootste hitte om half twee in campsite in totale leegte met veel lavastenen. Op het laatst is fietsen bijna niet mogelijk. Ik ben niet gevallen en dat blijkt bij een heleboel anderen anders te zijn gaan. Foto van voor lunch toen weg nog goed was. Lavarockweg. Een boom, een van de weinige waar ik schaduw wilde zoeken was al bezet.

Vrijdag 2 mrt. Moyale- Sololo 79 km.

Vandaag de eerste van vijf dagen off road. We staan iets eerder op om op tijd te kunnen vertrekken en dus zoveel mogelijk profijt van ochtendkoelte te hebben. Het gaat knap warm worden.  We beginnen met 10 km wat afdalen en er zitten behoorlijke gleuven en gaten in de weg of wat daar voor moet doorgaan. Veel mul zand en oppassen om telkens berijdbare route te vinden en keien te mijden. Er is weinig verkeer maar als het voorbij komt is het stofhappen. We passeren geen dorpjes, alleen een lange eenzame weg die wat golvend verloopt.

De lunch op 40 km al na ruim twee uur bereikt en eigenlijk te vroeg om te lunchen. Na de lunch wordt de weg nog slechter en de laatste 10 km is bar en boos. Of door heel mul zand rijden of stuiteren over een wasbord. Veel harder dan 10 km per uur gaat het niet. Toch ben ik al op tijd in Sololo. Het zijn een paar hutten en winkeltjes langs de weg. Men verkoopt water en cola en dat wordt dankbaar afgenomen. De winkeltjes zijn niet groter dan een bushokje. In de avond valt de eerste regenbui sinds de start in Cairo half januari. Heerlijke afkoeling maar de waterdichtheid van mijn tent laat te wensen over.

1 maart. Bush Camp- Moyale 83 km.

Vandaag een korte etappe omdat we de grens van Ethiopië naar Kenia passeren. De laatste dagen in Ethiopië lijken in niets op voorgaande tijd in Ethiopië. Mensen zijn totaal anders en het landschap is ook veranderd naar een drogere savanne. Omdat de grens tussen de middag dicht is probeer ik er voor twaalf uur te zijn. De eerste vijftig gaan heel voorspoedig maar de laatste dertig vallen door sterke tegenwind en diverse klimmetjes behoorlijk tegen. Als je denkt boven te zijn blijkt er altijd nog weer klim achter te zitten. Formaliteiten bij grens verlopen probleemloos en voor 12 uur ben ik op de eerste campsite in Kenia.

‘s Middags look ik wat rond in Moyale, de naam van het grensdorp. Wat een chaos. Het asfalt is weer opgehouden. Zandwegen met diepe gleuven en grote keien banen een weg tussen de huisjes. Bij de bank staat al een jaar een auto die in beslag zou zijn genomen. Ondertussen zijn  de wielen verdwenen. Een tankwagen zonder truck die er ook al tijden moet staan, dient als schaduwrijke vergaderplek. Ik ontdek een wifi plek maar de electro winkelier wil mij het wachtwoord niet geven, ook niet na een half uur praten. Hij zet zijn computer uit. Dus de berichten volgen later. Als ik wat drinken koop heeft men geen wisselgeld maar wel een pakje biscuitjes gelijk aan het bedrag dat ik moet terugkrijgen. Een ander land waar men wel veel beter Engels spreekt. Het Swahili is ook gemakkelijker en ik ben druk aan het oefenen. Jambo!

Woensdag 29 febr. Yabello-Bush Camp.128 km.

Vandaag staat er weer een stuk asfaltweg op het menu.  Het is ook gelijk de enige weg die vanuit Yobello naar Kenia gaat. Er is weinig verkeer en er wordt door chinezen hard aan een nieuwe weg gewerkt. Het lijkt of we al in Kenia zijn. De aarde is rood en de mensen zijn veel aardiger. Geen last van de gebruikelijke benaderingen. Hoewel de wind niet echt gunstig is fietst het lekker en regelmatig met prachtig landschap. De mensen zijn hier veel donkerder van huidskleur en veel kleurrijker gekleed.

Na de lunch toch nog een pittige klim, harde wind tegen en erg slecht wegdek. Gelukkig is mijn voorvorkvering gerepareerd en heb ik de off road banden niet gewisseld. Na 5 en half uur fietsen op campsite aangekomen waar gelukkig weinig belangstelling voor is van de lokale bevolking. We gaan Ethiopië dus achter ons laten. Foto’s van onderweg en van campsite met versteende termietheuvel.

Dinsdag 28 februari. Rustdag in Yobello.

Al vroeg op en maar begonnen met fietskleren zelf uit te wassen. Overige was in hotel of wat daar ook voor moet doorgaan, afgegeven. Na een uur nog geen ontbijt en maar naar tda campsite bij hotel gegaan om daar te ontbijten. Verder heb ik de hele ochtend besteed aan onderhoud van fiets en tent. In het dorpje ben ik op zoek gegaan naar batterijen voor mijn fietscomputer. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd en maar uiteindelijk heb ik de juiste batterijen bemachtigd. Het volgen van de gebruiksaanwijzing van mijn fietscomputer was eigenlijk nog ingewikkelder.

Alles is weer in orde voor komende vijf dagen waarvan programma is bijgevoegd als foto. Stiekem ben ik blij om Ethiopië te verlaten. Het is een mooi land met heel veel mensen die je constant aanspreken. Er zijn ook heel veel mensen die je met een stralende lach aankijken, maar dat blijft toch minder hangen op een of andere manier.  Ik denk niet dat ik direct behoefte heb om er nog terug te keren, zeker niet fietsend, hoewel het een echte uitdaging is.

Maandag 27 febr. River bed Camp- Yabello 97 km.

Ondanks dat de tent niet echt recht stond omdat er geen vlak stuk was te ontdekken toch redelijk geslapen. ‘s Nachts vallen er wat regendruppels, maar echte regen blijft uit. Weer op tijd vertrokken. De hele dag geen asfalt op laatste stukje na. Eerste 50 km tot lunch gaan voorspoedig in 4 uur. Nadien gaat weg omhoog, in totaal klimmen we 1500 meter. De omstandigheden zijn pittig; sterke wind tegen en mijn voorvorkvering is defect, heel veel stenen en geen vlak stuk weg te ontdekken. De temperatuur valt gelukkig mee zo net boven 30° is al niet meer warm.

Het landschap is veranderd door de rode aarde en het is hier dun bevolkt, dus geen last van stenen gooiende kinderen. Na een cokestop en refreshment eindelijk na 7 en half onderweg te zijn kom ik aan in Yabello. Daar heeft een van mederijders, Gizelle, die met truck vooruit was, een kamer voor me geregeld. Het serveren van het eten nam helaas nogal wat tijd in beslag. Na lang wachten komt er dan toch voor ieder een groot bord met heel veel brood (zie foto). Voor het poseren van Keniaan moest ik een PVM bar (energiereep) betalen.

Zondag 26 februari. Arba Minch – River bed Camp 100 km.

Omdat ik een hotelkamer had kon ik al eerder ontbijten in het hotel en was als eerste op pad. Op die manier hoopte ik wat minder last van kinderen te hebben maar dat viel eigenlijk tegen. Bovendien is het zondag dus geen school voor de kinderen. Na 35 km off road tot lunch. Mooie vergezichten en het is behoorlijk bewolkt. ‘s Nachts blijkt het al zwaar geonweerd en geregend te hebben maar ik heb niets gemerkt terwijl ik dacht slecht te hebben geslapen. Na de lunch weer asfalt maar wel met pittige klim. Daarna via dirt road afdalen naar het river bed camp. Dat blijkt vanwege vele stenen en steilte niet eenvoudig. Onderweg nog wat foto’s gemaakt. Als je stopt heb je meteen kinderen om je heen.

Zaterdag 25 februari. Bush Camp – Arba Minch 103 km.

Vandaag een rit met verschillende stukken dirt road. Gisteren daarom banden gewisseld. Eerste stuk was mooi asfalt waar veel mensen al vroeg op weg waren, maar allemaal droegen ze een groot mes (machette) in hun hand. Ziet er vervaarlijk uit. Moeilijk foto van te maken. Lukte ook niet van een hele kolonie baboons die op de weg zaten. Zodra ik stop vliegen ze weg de struiken in. Er is heel veel vee op de weg en die dan ook hele weg in beslag nemen. Voor een fietser gaan ze niet aan de kant en ik moet regelmatig stoppen. Als de dirt road begint is het goed uitkijken om niet over/tegen vervaarlijk uitstekende stenen te rijden. Als je dan ook nog naar alle mensen moet zwaaien is het extra oppassen.

Al vroeg bij de lunchplek en al voor twaalf uur in Arba Minch. Het venijn zat in de staart met een lange pittige klim maar dan heb je ook een mooi uitzicht over het meer. We kamperen bij een hotel waar ze ook kamers hebben en daar maak ik dankbaar gebruik van. Omdat ik wat tijd over heb laat ik me met een tuk tuk terugbrengen naar een ander hotel in Arba Minch met wifi. Heb me daarvoor behoorlijk laten afzetten, maar bij wifi hotel kom ik een aardige man tegen die voor een ngo werkt en die mij met zijn auto terugbrengt. De eerste foto is een kudde koeien op de weg. Tweede het uitzicht over meer vanaf campsite.

Advertisements
Categories: Uncategorized | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: